Mieke Sterk op 80-jarige leeftijd overleden: ‘Van wereldrecord tot Kamerlid’

De Atletiekunie heeft woensdag bekendgemaakt dat Mieke Sterk op 80-jarige leeftijd is overleden. De in Haarlem geboren sportvrouw en politica verbond haar naam zowel aan internationale topatletiek als aan de landelijke politiek. Gedurende haar jaren op de atletiekbaan verzamelde zij een reeks nationale kampioenschappen en vertegenwoordigde zij Nederland op het hoogste wereldpodium voordat zij een maatschappelijke loopbaan koos.

Sterk trad in het midden van de jaren negentig toe tot het parlement in Den Haag. Tussen 1994 en 1998 maakte zij deel uit van de Tweede Kamer namens de Partij van de Arbeid (PvdA). Daarmee bracht zij haar eerdere ervaringen uit de topsport en de zorgsector rechtstreeks over naar de volksvertegenwoordiging en het landelijke politieke bestuur.

Twintig Nederlandse titels op sprint, horden en vijfkamp

Tijdens haar actieve jaren in de Nederlandse atletiek onderscheidde de geboren Haarlemse zich door haar brede inzetbaarheid op de baan. Zij beperkte zich niet tot één enkel onderdeel, maar kwam op hoog niveau uit in uiteenlopende disciplines. Naast de sprintnummers en het hordelopen beoefende zij ook de samengestelde vijfkamp, waarbij verschillende atletiekonderdelen werden gecombineerd.

Deze veelzijdigheid leverde haar in eigen land een omvangrijke erelijst op bij de nationale kampioenschappen. Over haar gehele sportieve loopbaan wist Sterk in totaal twintig Nederlandse titels op haar naam te schrijven. Door deze prestaties op zowel explosieve loopnummers als meerkamponderdelen verwierf zij een vaste plaats binnen de Nederlandse atletiekselectie voor internationale toernooien.

Wereldrecord tijdens de series op de Spelen van 1968

Het internationale hoogtepunt van haar atletiekloopbaan vond plaats tijdens de Olympische Spelen van 1968 in Mexico-Stad. In de Mexicaanse hoofdstad kwam Sterk voor Nederland in actie op de 4 x 100 meter estafette voor vrouwen. Samen met haar drie teamgenoten vormde zij het nationale viertal dat het opnam tegen de snelste estafetteladen ter wereld.

Al in de kwalificatieronde van het olympische toernooi liet het Nederlandse kwartet een bijzondere tijd noteren. Tijdens de series van de 4 x 100 meter liep de ploeg met Sterk in de gelederen naar een wereldrecord op deze estafetteafstand. Daarmee plaatste het viertal zich voor de eindstrijd van het olympische nummer in Mexico-Stad.

Vierde plaats en langdurig nationaal record in olympische finale

In de daaropvolgende olympische finale van de 4 x 100 meter greep het Nederlandse kwartet net naast de medailles en eindigde de ploeg op de vierde plaats. De vier estafettevrouwen kwamen in die beslissende eindstrijd over de finish in een tijd van 43,44 seconden. Ondanks het missen van het erepodium betekende deze prestatie een nieuwe landelijke toptijd.

De in 1968 gelopen finishtijd van 43,44 seconden bleef tientallen jaren overeind in de boeken van de Nederlandse atletiek. Pas vierenvijftig jaar na de race in Mexico-Stad, in het jaar 2012, slaagde een nieuwe generatie estafettevrouwen erin om dit nationale record op de 4 x 100 meter uit de statistieken te lopen en de tijd te verbeteren.

Individuele 200 meter en politieke boycot van EK in Athene

Naast haar optreden met de nationale estafetteploeg kwam Sterk tijdens de Olympische Spelen van 1968 ook individueel aan de start. Zij nam in Mexico-Stad deel aan de 200 meter sprint. Op deze persoonlijke afstand wist zij zich niet te plaatsen voor de volgende ronde, doordat zij in de series van het olympische toernooi werd uitgeschakeld.

Buiten haar sportieve verrichtingen toonde Sterk zich al als actieve atlete politiek geëngageerd. Een jaar na de Spelen, in 1969, stonden de Europese kampioenschappen atletiek op het programma in de Griekse hoofdstad Athene. Sterk weigerde echter deel te nemen aan dat toernooi vanwege het dictatoriale regime dat in die jaren in Griekenland aan de macht was.

Maatschappelijke loopbaan met asielzoekers en gehandicaptenzorg

Nadat zij een punt achter haar actieve topsportcarrière had gezet, richtte Sterk haar aandacht op maatschappelijke werkzaamheden binnen het sociale domein. Zij zette zich in de praktijk in voor verschillende kwetsbare groepen in de samenleving. Zo werkte de voormalig atlete onder meer met jonge asielzoekers die in Nederland opvang en begeleiding nodig hadden.

Daarnaast was zij na haar jaren op de atletiekbaan beroepsmatig actief in de begeleiding van en zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Deze praktijkervaring in de maatschappelijke opvang en de zorgsector vormde de opmaat naar haar latere overstap naar het openbaar bestuur en haar kandidaatstelling voor het landelijke parlement in de jaren negentig.

Vier jaar parlementslid voor de PvdA in Den Haag

In 1994 maakte Sterk haar entree op het Binnenhof als lid van de Tweede Kamer namens de Partij van de Arbeid. Gedurende een volledige parlementaire zittingsperiode, die duurde tot 1998, vertegenwoordigde zij de sociaaldemocratische fractie. Binnen de Kamercommissies sloot haar politieke pakket nauw aan bij de terreinen waarop zij eerder in haar leven actief was geweest.

Namens de PvdA voerde Sterk in de Tweede Kamer onder meer het woord over het landelijke sportbeleid. Daarnaast behartigde zij de portefeuilles gehandicaptenzorg en het middelbaar beroepsonderwijs (mbo). Met het overlijden van de 80-jarige Haarlemse verliest zowel de Nederlandse atletiekwereld als de sociaaldemocratie een voormalig olympiër en oud-volksvertegenwoordiger.