Verdachte (57) opgepakt voor misbruik doofblind meisje in 1994: ‘Dankzij DNA’

Een hernieuwd forensisch onderzoek door het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) heeft na tweeëndertig jaar tot een doorbraak geleid in een onopgeloste Brabantse zedenzaak uit 1994. Dankzij moderne analysetechnieken wist het instituut een bruikbaar profiel te halen uit sporen die destijds na het misdrijf zijn veiliggesteld en zorgvuldig werden bewaard.

Op basis van deze forensische match heeft de politie een 57-jarige man uit Helmond aangehouden. De rechter-commissaris heeft na zijn voorgeleiding besloten dat de verdachte veertien dagen langer in voorarrest blijft. Hij wordt verdacht van het ontvoeren en verkrachten van een destijds vijftienjarig meisje in de gemeente Sint-Michielsgestel.

Wachten op vervoer na het paardrijden in Schijndel

Het misdrijf vond plaats op de vroege avond van 30 mei 1994. Het vijftienjarige slachtoffer, dat zowel doof of zeer slechthorend als ernstig slechtziend was, ging die maandag zoals elke week paardrijden bij manege Het Seepaard in Schijndel. Na afloop van die wekelijkse activiteit wachtte zij buiten op haar terugreis.

Bij de manege stond de tiener samen met enkele andere kinderen te wachten op het vervoer terug naar haar toenmalige verblijfplaats. Zij woonde in die periode op het lokale doveninstituut in Sint-Michielsgestel, dat destijds ook bekendstond als het Doofstommeninstituut. Terwijl de groep daar stond, stopte er plotseling een personenauto bij de wachtende kinderen.

Ontvoering naar een bosperceel bij Middelrode

Een onbekende bestuurder trok het zintuiglijk beperkte meisje bij de manege de wagen in en reed met haar weg. De automobilist bracht het jonge slachtoffer vervolgens naar een nabijgelegen bosperceel in de omgeving van Middelrode, een plaats binnen de gemeente Sint-Michielsgestel. Op die afgelegen plek in het bos werd het tienermeisje verkracht.

Na het geweld nam de man het slachtoffer weer mee in het voertuig. Hij zette haar uiteindelijk uit de auto in de directe omgeving van het instituut waar zij destijds verbleef. Hoewel de politie direct een onderzoek startte naar de ontvoering en verkrachting, bleef de identiteit van de dader in dat jaar onbekend.

Beperkingen in het oorspronkelijke onderzoek uit 1994

Het oorspronkelijke politieonderzoek verliep in 1994 moeizaam door verschillende factoren. Vanwege haar ernstige auditieve en visuele beperkingen kon het vijftienjarige slachtoffer na het misdrijf nauwelijks een bruikbaar signalement van de dader of zijn auto geven. Daardoor misten de rechercheurs destijds directe aanknopingspunten om een specifieke verdachte in beeld te krijgen.

Wel werden er direct na de verkrachting forensische sporen veiliggesteld en voor analyse opgestuurd naar het NFI. In 1994 stond DNA-onderzoek echter nog in de kinderschoenen en was deze methode nog geen gemeengoed binnen de opsporing. De toenmalige technieken leverden geen resultaat op, maar het sporenmateriaal bleef bewaard voor eventueel later vervolgonderzoek.

Hernieuwde analyse van een bewaard spermaspoor

Rechercheurs die zich bezighouden met onopgeloste zaken dienden onlangs een nieuw verzoek in bij het NFI. Zij vroegen de forensisch specialisten om de veiliggestelde sporen uit mei 1994 nogmaals tegen het licht te houden. De technologische mogelijkheden om biologisch materiaal te analyseren zijn in de afgelopen tweeëndertig jaar immers sterk verbeterd.

Deze hernieuwde poging van het instituut had dit jaar resultaat. Met behulp van nieuwe onderzoekstechnieken slaagden de deskundigen van het NFI erin om alsnog een volledig DNA-profiel te isoleren uit een oud spermaspoor uit het dossier. Dat nieuw verkregen profiel kon vervolgens worden vergeleken met de reeds geregistreerde gegevens bij justitie.

Directe treffer in de landelijke DNA-databank

De vergelijking van het spoor uit 1994 leverde direct een treffer op in de landelijke DNA-databank voor strafzaken. Het genetische profiel bleek overeen te komen met het materiaal van de inmiddels 57-jarige inwoner van Helmond. Daarmee kregen de coldcase-rechercheurs na ruim drie decennia voor het eerst een concrete naam in handen.

Het genetische materiaal van deze Helmonder was al eerder in de landelijke databank opgenomen. De man had zijn DNA in het verleden moeten afstaan vanwege een ander strafbaar feit en een eerdere veroordeling. Om welk specifiek delict het daarbij precies ging, wordt in het belang van het lopende onderzoek niet naar buiten gebracht.

Aanvullend getuigenverhoor door de recherche

Een forensische match in de databank betekent in het strafrecht niet automatisch dat een verdachte ook door de rechter wordt veroordeeld. De recherche voert daarom na de aanhouding aanvullend onderzoek uit om het bewijs rond te krijgen. In het kader van dat vervolgonderzoek heeft de politie inmiddels meerdere getuigen gehoord over de zaak uit 1994.

Woordvoerder Mark van der Wel van het Openbaar Ministerie laat weten dat het strafrechtelijk onderzoek op dit moment nog in volle gang is. Om het proces niet te verstoren, deelt justitie voorlopig geen verdere inhoudelijke details over de zaak. Ook over de reactie van het slachtoffer doen politie en justitie uit privacyoverwegingen geen mededelingen.

Voorgeleiding en verlenging van het voorarrest

Nadat de politie de verdachte uit Helmond op basis van de onderzoeksresultaten had opgepakt, werd hij vastgezet voor verhoor. Op vrijdagochtend 30 oktober 2026 is de 57-jarige man voorgeleid aan de rechter-commissaris. Die beoordeelde of er voldoende gronden zijn om de verdachte langer in verzekerde bewaring te houden tijdens het verdere onderzoek.

De rechter-commissaris wees die vordering toe en bepaalde dat de aangehouden man in ieder geval veertien dagen langer vast blijft zitten. Gedurende deze periode van twee weken zetten de rechercheurs en het Openbaar Ministerie het onderzoek naar de gebeurtenissen tussen de manege in Schijndel en het bos bij Middelrode verder voort.