Hoewel onlangs bleek dat Christina Applegate toch geen multiple sclerose heeft, neemt de 54-jarige actrice geen afscheid van haar medepatiënten. Terwijl artsen haar momenteel testen op verwante aandoeningen, spreekt de Amerikaanse in haar podcast MeSsy uit dat zij zich blijft inzetten voor de gemeenschap waar zij jarenlang deel van uitmaakte.

In de aflevering van dinsdag 3 november 2026 gaat zij dieper in op haar nieuwe medische traject en haar veranderde zelfbeeld. Applegate maakt het programma samen met actrice Jamie-Lynn Sigler en ontvangt ditmaal acteur Jack Osbourne, die net als de 45-jarige Sigler zelf met de chronische zenuwziekte leeft.
Vasthouden aan de opgebouwde MS-gemeenschap
Tijdens het gesprek met Osbourne maakt Applegate er eerst een grap over dat zij de ziekte niet meer blijkt te hebben, om vervolgens haar serieuze voornemen te delen. “Ik zal deze gemeenschap nooit verlaten”, stelt de actrice vastberaden over haar blijvende betrokkenheid bij de mensen die zij met haar podcast vertegenwoordigt.
Zij benadrukt dat er door de jaren heen vriendschappen voor het leven zijn gesloten en dat zij veel geeft om iedereen binnen deze groep. Volgens Applegate blijft zij er op de een of andere manier altijd deel van uitmaken, ondanks het feit dat haar eigen medische situatie nu volledig openligt.
Worsteling met een veranderde gezondheidsidentiteit
Het loslaten van het label waar zij bijna zes jaar mee leefde, blijkt mentaal ingewikkeld voor de actrice, die eind jaren tachtig doorbrak als Kelly Bundy in Married… with Children. Applegate legt uit dat het moeilijk is om die identiteit van zich af te schudden nadat zij zich jarenlang als boegbeeld opstelde.

Sinds haar oorspronkelijke diagnose in 2021 sprak de actrice uit series als Friends en Dead to Me voortdurend openhartig over de impact op haar carrière. Destijds hield zij er rekening mee dat Dead to Me haar laatste acteerklus zou zijn, en ook bij de onthulling van haar ster op de Hollywood Walk of Fame toonde zij haar emoties.
Stapsgewijze testen op zusterziektes van MS
Om te achterhalen wat haar klachten dan wel veroorzaakt, ondergaat Applegate inmiddels een reeks nieuwe onderzoeken. “We gaan terug naar het begin en gewoon wat testen en een voor een de zusterziektes van MS af”, legt zij in de uitzending uit aan gast Jack Osbourne over de huidige aanpak van haar artsen.
Daarbij noemt de actrice specifiek reumatoïde artritis, lupus en de ziekte van Lyme als aandoeningen die qua klachtenpatroon op multiple sclerose kunnen lijken. Terwijl artritis en lupus auto-immuunziektes zijn die ontstekingen in gewrichten of organen veroorzaken, ontstaat Lyme door een bacteriële infectie na een tekenbeet. Applegate wordt hier nu stapsgewijs op onderzocht.

Aanhoudende fysieke klachten na ingetrokken diagnose
Dat de eerdere diagnose eind oktober 2026 na een afwezigheid sinds maart werd herroepen, betekent volgens Applegate geenszins dat zij zich plotseling beter voelt. De actrice verklaart dat zij nog altijd kampt met ernstige lichamelijke pijn en alle mogelijke symptomen vertoont, waaronder zware mobiliteitsproblemen waardoor zij soms een rolstoel nodig heeft.
Eerder vertelde zij al dat het haar tien minuten kost om uit bed te komen en dat zij niet zelfstandig van de auto naar de spreekkamer kan lopen. De blijvende onzekerheid valt haar zwaar en maakt haar gefrustreerd. “We beginnen weer helemaal bij nul”, vat Applegate haar huidige zoektocht naar een verklaring samen.
Steun en herkenning van Jack Osbourne en Jamie-Lynn Sigler
In de podcast deelt de veertigjarige Osbourne zijn eigen complexe gevoelens over zijn diagnose, die hij in 2012 op 26-jarige leeftijd kreeg. Hij vertelt dat hij zich op bijeenkomsten soms ongemakkelijk voelt tegenover patiënten die pas één jaar ziek zijn en er veel slechter aan toe zijn, omdat de aandoening hemzelf slechts bij vlagen afremt.
Medepresentatrice Sigler, die haar diagnose in januari 2016 openbaar maakte en al bijna 25 jaar met de ziekte leeft, reageert dat ieders traject anders verloopt. Volgens haar neemt bewustwording het stigma weg en willen mensen met een wandelstok of rolstoel vooral gezien worden en niet buiten de maatschappij komen te staan.
Waarom een foute diagnose vaker voorkomt
De situatie van Applegate staat medisch gezien niet op zichzelf, zo bevestigde neurologisch onderzoeker Marwa Kaisey van het ziekenhuis Cedars-Sinai in Los Angeles eerder in de podcast. Volgens Kaisey komen verkeerde vaststellingen vrij vaak voor en blijkt bijna twintig procent van de gediagnosticeerde mensen de chronische aandoening aan het centrale zenuwstelsel uiteindelijk niet te hebben.
Ook neuroloog en hoogleraar Bart Van Wijmeersch van de UHasselt wijst op studies die richting die twintig procent gaan, omdat een test met honderd procent zekerheid ontbreekt. Onderzoeker Niels Hellings van hetzelfde instituut legt uit dat artsen kijken naar witte vlekjes op twee opeenvolgende hersenscans en afwijkende eiwitpatronen analyseren via een ruggenmergprik.
Open voor medisch advies in onzekere periode
Volgens Van Wijmeersch belandt een patiënt zonder officiële diagnose in een lastig vacuüm, wat naast emotionele onrust ook gevolgen kan hebben voor verzekeringen en terugbetalingen. Hij zag eerder patiënten die na nader onderzoek geen multiple sclerose bleken te hebben, maar bijvoorbeeld neuromyelitis optica, een aandoening die om een heel andere behandeling vraagt.

Zolang een definitieve uitslag van de lopende testen op onder meer artritis, lupus en Lyme uitblijft, verandert Applegate haar houding tegenover mogelijke hulpmiddelen en tips. Waar zij ongevraagd advies voorheen afwees, geeft de actrice in de podcast aan dat zij nu juist openstaat voor suggesties die haar kunnen helpen om zich fysiek beter te voelen.
Bronnen en credits
Bronnen: Nieuws.nl, RTL Nieuws, nos.nl, vrt.be, podcasts.apple.com, tvinsider.com, justjared.com, usmagazine.com
Dit artikel is tot stand gekomen met ondersteuning van
kunstmatige intelligentie (AI). Ter ondersteuning van onze
menselijke redacteurs gebruiken wij Google Gemini met
zoekfunctionaliteit om informatie te verzamelen,
nieuwsfeiten te structureren en een artikel op te stellen. Vóór publicatie controleert een menselijke
redacteur de feiten, bronnen en inhoud. Waar nodig worden
onjuistheden gecorrigeerd en wordt de tekst aangepast voor een
natuurlijke en duidelijke schrijfstijl. AI ondersteunt ons
redactionele proces, maar vervangt de menselijke controle
niet. De uiteindelijke verantwoordelijkheid ligt bij onze
redactie.
Foto: Christina Applegate tijdens een panel op Comic-Con in San Diego — Gage Skidmore (bron), CC BY-SA 2.0










