Roxeanne Hazes noemt zichzelf nepo-baby: ´Komt niet aangewaaid´

Zangeres Roxeanne Hazes noemt zichzelf zonder omwegen een nepo-baby. In een interview met Mark van den Tempel van Nieuwe Revu vertelt ze dat haar beroemde achternaam jarenlang verwachtingen schiep waaraan ze zich moest bewijzen. Die druk hield haar zelfs tegen bij een van de grootste rollen die haar werden aangeboden.

Haar eigen woorden zijn duidelijk: ‘Kijk, ik ben ook gewoon een nepo-baby die zichzelf altijd heeft moeten bewijzen.’ Inmiddels heeft de dochter van wijlen André Hazes meer vertrouwen in haar kunnen en gaat ze eind deze maand op tournee met een muziektheatervoorstelling waarin ze verschillende personages speelt.

Een achternaam die verwachtingen schept

Hazes is de dochter van de overleden zanger André Hazes. Dat gegeven bepaalde haar loopbaan van meet af aan. Ze zong tien jaar lang de muziek van haar vader, voordat ze haar eigen weg insloeg. Zelf beschrijft ze dat als een periode waarin vergelijkingen er vanzelf bij hoorden.

Die vergelijkingen vond ze lange tijd niet gek, zegt ze in het NPO Radio 1-programma Nooit Meer Slapen tegen Femke van der Laan. Zeker niet toen ze zijn nummers zong. Maar na twee albums en twee tours komt het vergelijken nauwelijks meer voor, en daar is ze blij mee.

Eigen werk als keerpunt

Haar eerste album, Ik was toch je meisje uit 2017, was volgens haarzelf het moment waarop ze haar eigen richting koos. Daarvoor had ze alleen het repertoire van haar vader gezongen. Daarna volgde een tweede album met de titel De tijd gaat mooie dingen doen, dat volgens NPO Radio 1 meer over haarzelf gaat.

Over de vergelijking met haar vader blijft ze nuchter. ‘Het is eigenlijk appels met peren vergelijken’, zegt ze. ‘Vergeet niet dat ik echt een stukje jonger ben. En ook vrouw, voor het geval je het nog niet door had.’ Ze benadrukt dat ze en haar vader elkaar op veel punten vonden.

Vier jaar nee tegen The Passion

Hoe zwaar de druk woog, blijkt uit haar verhaal over The Passion. De makers vroegen haar vier jaar achter elkaar om de rol van Maria te spelen. Elk jaar hield ze de boot af, niet omdat ze er geen zin in had, maar omdat ze het simpelweg niet aandurfde.

‘De mensen van The Passion hebben me vier jaar op rij gevraagd of ik Maria wilde doen’, vertelt ze. ‘En elk jaar zei ik: vraag het volgend jaar nog maar een keer. Want ik durfde niet. Was bang op m’n bek te gaan.’ Ze deed het uiteindelijk wel.

Bang om finaal te mislukken

Haar angst had een concrete reden. Maria is de enige rol in The Passion die live wordt gezongen. Een fout valt daardoor direct op. ‘Dus het kan natuurlijk finaal misgaan’, zegt Hazes. In haar eigen verklaring speelde haar achternaam daarbij een duidelijke rol.

Volgens haar ligt de nepo-baby-ervaring in dat gevoel van permanent moeten bewijzen. Een beroemde naam opent deuren, maar zet haar ook onder een vergrootglas. Ze zegt dat ze altijd aan twee kanten moest waarmaken dat ze er terecht stond, zowel voor het publiek als voor zichzelf.

Van doemdenker naar vertrouwen

Dat gevoel is inmiddels veranderd. Ze omschrijft zichzelf vroeger als een doemdenker en een saboteur van zichzelf. Nu, zegt ze, is ze mentaal en fysiek fit. ‘Ik zie dat ik eigenlijk al twee jaar op m’n best ben’, vertelt ze aan Nieuwe Revu.

Dat komt volgens haar niet vanzelf. ‘Ik werk heel hard, want het komt me niet zomaar aangewaaid.’ Dit was het eerste jaar dat ze dacht: oké, ik ben er klaar voor. Haar deelname aan The Passion smaakte volgens het interview zelfs naar meer.

Jeugd tussen angst en pesterijen

Dat ze zich zo lang moest bewijzen, past bij haar verhaal over haar jeugd. Tegenover Mezza vertelt ze dat de druk rond de concerten van haar vader thuis voelbaar was. Zelf zegt ze dat hij veel dronk en uit boosheid soms de platen van de muur kon slaan.

‘Ik was overal bang voor, maar vooral bang om te veel te zijn’, zegt ze. Op school werd ze gepest. Klasgenoten riepen dat haar vader een alcoholist was, waarna ze er volgens eigen zeggen op los sloeg. Haar vader overleed toen ze elf was.

Therapie en tijd voor zichzelf

Later volgde ze vier jaar lang therapie, ook voor haar zoon Fender. In haar familie werd nauwelijks gepraat over wat er vroeger gebeurde, en dat wilde ze niet doorgeven. ‘Ik moest door die woede heen om uiteindelijk ruimte voor mededogen te krijgen. Ook voor mijn vader.’

Een bezoek aan een souvenirwinkel in Florida bracht dat gevoel vorig jaar naar boven. Ze miste haar vader plotseling, en er kwamen tranen na jaren zonder huilen. Tegenwoordig besteedt ze naar eigen zeggen voor het eerst tijd aan zichzelf, met een parfum en een lekker ruikende bodylotion.

Een tournee met meerdere personages

Eind deze maand gaat Hazes op tournee met een bijzondere muziektheatervoorstelling. Voor het eerst speelt ze daarin verschillende personages. Ze kruipt onder meer in de huid van haar oma en in die van een ex-vriend, en neemt de rol van een eigenares van een giftshop op zich.

Voor de giftshop is een complete winkel als decor nagebouwd, en daardoor hangt er volgens Panorama.nl een behoorlijk prijskaartje aan de productie. Hazes heeft dat er graag voor over. Het decor geeft de voorstelling een eigen wereld, waarin haar personages kunnen opereren.

Een ex-vriend als vertolking

Het personage van de ex-vriend neemt een bijzondere plek in. Ze zet hem neer als een agressieve jongen met manosfeer-achtige trekjes. ‘Ik kwam erachter dat ik best wel veel van dit soort mannen in mijn leven heb gekend’, zegt ze. De rol komt dus uit eigen ervaring.

Voor de zware onderwerpen heeft ze een tegenwicht bedacht. Ze belooft dat het geen loodzware avond wordt, omdat humor een belangrijke rol speelt. ‘Dus het wordt echt bijzonder, ik vertel veel over wie ik ben’, zegt ze. ‘De vrouw die altijd de trauma’s weglacht.’

Een eigen weg, nu op het podium

Zo sluit de voorstelling aan bij wat ze in de interviews beschrijft. Ze bewijst zich niet langer door haar vaders liedjes te zingen, maar door eigen verhalen en personages te brengen. De vergelijkingen met André Hazes zijn volgens haarzelf grotendeels verdwenen.

De zangeres geeft zichzelf daarmee de ruimte die ze lang niet nam. Waar ze eerst bang was op haar bek te gaan, kiest ze nu voor een voorstelling waarin ze zowel haar oma als haar ex neerzet. Het volledige interview staat in Nieuwe Revu 43.