Martien Meiland kapot van verdriet om Maxime: ´We hebben ze terug´

Martien Meiland heeft zijn dochter Maxime Meiland de afgelopen jaren van dichtbij zien worstelen. Als vader wilde hij haar verdriet wegnemen, maar hij kon vooral steun bieden. Nu die periode achter de rug is, ziet hij volgens eigen zeggen weer haar vertrouwde vrolijkheid terug in zijn dochter.

Aan het blad Story vertelt Martien hoe hij die moeilijke jaren heeft beleefd. Zijn dochter raakte verwikkeld in rechtszaken nadat ze in haar biografie een man had beschuldigd van verkrachting. Afgelopen maart kwam er na drie jaar een einde aan de juridische strijd, toen zij een schikking trof met die man.

Een vader die geen verdriet kon wegnemen

Voor Martien was het vooral zwaar om machteloos toe te kijken. Hij zegt dat een ouder zijn kind het liefst alle zorgen uit handen neemt. Dat bleek in deze situatie onmogelijk, hoe graag hij en zijn omgeving dat ook wilden.

“Als je ziet dat je kind zo verdrietig is en stress heeft, dan wil je dat wegnemen. Maar dat konden we niet,” zegt hij tegen Story. Het gevoel van onmacht bleef hem bij gedurende de jaren dat de zaken liepen, terwijl zijn dochter de druk van de procedures steeds zwaarder voelde.

Een schouder en de advocaat betalen

Martien beschrijft ook wat hij en zijn omgeving wel konden doen. Veel was dat volgens hem niet. Hij noemt twee dingen waarmee het gezin zijn dochter hielp tijdens de juridische strijd, en die zijn praktisch en persoonlijk tegelijk.

“Het enige wat we konden doen, was een schouder bieden en de advocaat betalen,” aldus Martien. Die opmerking laat zien hoe hij zijn eigen rol in de zaak ziet: niet als iemand die de uitkomst kon sturen, maar als steun op de achtergrond voor zijn kind.

Een meisje dat altijd lachte

Het meest pijnlijk vond Martien de verandering die hij bij Maxime zag. Hij kende haar als een vrolijke dochter, iemand die vrijwel altijd een lach op haar gezicht had. Tijdens de rechtszaken zag hij dat beeld langzaam uit elkaar vallen, en dat greep hem aan.

“Het was verschrikkelijk om te zien hoe Maxime veranderde,” zegt hij. “Ik kende haar als mijn meisje dat altijd lacht, maar dat meisje was verdwenen. Ze ging er echt onder gebukt.” De rechtszaken lieten dus ook merkbare sporen na in het dagelijks leven van zijn dochter.

Drie jaar rechtszaken tot de schikking in maart

De juridische strijd begon nadat Maxime in haar biografie een man beschuldigde van verkrachting. Het boek leidde tot meerdere rechtszaken. Gedurende ongeveer drie jaar bleef de kwestie een bron van spanning voor haar en voor de mensen om haar heen, onder wie haar vader.

Afgelopen maart eindigde die periode met een schikking tussen Maxime en de man. Over de inhoud of de voorwaarden van die schikking zijn geen details bekend. Martien zegt in elk geval opgelucht te zijn: “Ik ben zo blij dat dat allemaal achter de rug is.”

Martiens eigen gezondheid op de proef

De zorgen om zijn dochter waren niet het enige dat veel losmaakte bij Martien. Ook zijn eigen gezondheid werd in die periode op de proef gesteld. Hij kreeg een herseninfarct, een gebeurtenis die zijn leven zelf ook raakte, naast de bezorgdheid over Maxime.

In het gesprek met Story vertelt hij over de angst die hij op dat moment voelde. Over medische details of het herstel is in het interview dat bekend is gemaakt verder niets uitgewerkt. Wel wordt duidelijk dat hij naast zijn rol als vader ook zelf een moeilijke tijd doormaakte.

De laatste maanden: Maxime is weer de oude

Nu de zaken zijn afgerond, ziet Martien een duidelijke verandering. Volgens hem is Maxime de laatste maanden weer meer zichzelf geworden. Dat betekent voor hem misschien nog meer dan het einde van de juridische strijd zelf, omdat hij zijn dochter weer ziet opbloeien.

“Maar de laatste maanden zie ik dat ze weer de oude is,” zegt hij. Zijn conclusie is kort en emotioneel: “We hebben onze dochter terug.” Daarmee vat hij samen wat het einde van de zaken voor het gezin Meiland betekent.

Het interview in Story editie 42

Het volledige verhaal van Martien Meiland staat in Story. Editie 42 van het blad ligt nu in de winkel, zodat lezers zijn terugblik op de afgelopen jaren in zijn geheel kunnen nalezen. Daarin vertelt hij ook uitgebreider over zijn herseninfarct en de angst die daarbij kwam kijken.

Het interview geeft een persoonlijk beeld van de periode van drie jaar rechtszaken, gezien door de ogen van een vader. Martien richt zich daarbij niet op de juridische uitkomst, maar op wat de zaak deed met zijn dochter en met hemzelf, en op de opluchting nu het voorbij is.