De ene familieband is bij Roxeanne Hazes hersteld, een andere ligt al langere tijd stil. De zangeres (33) heeft weer een hechte band met haar broer André, nadat zij een tijd geen contact hadden. Over haar moeder Rachel spreekt ze in het interview niet rechtstreeks.
Dat verschil laat zien hoe Roxeanne tegenwoordig naar familie kijkt. Ze zegt geleerd te hebben haar eigen grenzen te bewaken en daar bewust in te kiezen. Familie betekent voor haar niet vanzelfsprekend dat iedereen steeds opnieuw wordt toegelaten, ook niet als dat pijn doet.
Een openhartig gesprek in Margriet
In een openhartig interview met Margriet vertelt Roxeanne hoe haar blik op familie en relaties is veranderd. Ze zit tegenwoordig een stuk beter in haar vel. De afgelopen jaren leerde ze meer voor zichzelf te kiezen, ook als dat betekent dat ze afscheid moet nemen van mensen die ooit belangrijk voor haar waren.
Die keuzes maakt ze niet lichtvaardig. Volgens het gesprek heeft ze moeten leren om beter voor haar eigen grenzen op te komen. Dat maakt het afsluiten van een band niet ineens eenvoudig. Toch is de familieband alleen voor haar geen reden om een relatie in stand te houden.
Een lange stilte tussen broer en zus
Roxeanne en André Hazes spraken elkaar lange tijd niet. Die periode van afstand liet haar niet los. Toch bleef er in haar ruimte om elkaar later weer te vinden. Ze zegt daar zelf over: ‘Bij hem heb ik nooit gedacht: dit is voorbij.’
Die hoop bleef bestaan, ook al was er jarenlang afstand tussen hen. Waar de stilte vandaan kwam, wordt in het interview niet uitgewerkt. Het gesprek richt zich vooral op wat er daarna gebeurde: een voorzichtige terugkeer naar elkaar, zonder dat de gedeelde geschiedenis uit beeld verdween.
Het weerzien voelde meteen goed
Toen broer en zus elkaar uiteindelijk terugvonden, voelde dat volgens Roxeanne direct juist. ‘Mijn hart was direct weer vol’, zegt ze over dat moment. Inmiddels is hun band weer hecht. Dat geldt als de belangrijkste tegenhanger van de relaties die ze wel heeft losgelaten.
Hun gedeelde jeugd speelt daarin een grote rol. ‘Mijn broertje is mijn alles’, zegt Roxeanne. ‘We hebben samen zo veel meegemaakt als kinderen.’ Die ervaringen houden hen volgens haar bij elkaar, ook na de periode waarin ze elkaar niet spraken.
Samen een podcast maken
Hoe hecht de band is, blijkt ook uit hun gezamenlijke podcast ADHAZES. Daar komen de emoties soms naar boven. Tijdens een recente opname zag Roxeanne haar broer op een manier die ze niet eerder had meegemaakt, namelijk in tranen.
‘Dat was eigenlijk de eerste keer dat ik hem echt zag huilen’, vertelt ze. Zelf hield ze het toen ook niet droog. ‘Ja, toen ging ik natuurlijk ook.’ De podcast is daarmee meer dan een gezamenlijk project: het is een plek waar broer en zus openlijk samen kunnen voelen.
Niet zwart-wit over familie
Over haar moeder Rachel Hazes (56) is Roxeanne veel terughoudender. Met haar heeft ze al langere tijd geen contact. In het interview noemt ze Rachel niet bij naam wanneer ze praat over het afsluiten van een familieband. De breuk wordt dus niet rechtstreeks besproken.
Wel vertelt ze hoe haar kijk op familie is veranderd. ‘Mensen zeggen vaak: het blijft toch je familie. Maar zo zwart-wit zie ik dat niet’, zegt ze. Daarna volgt de zin die de kop van het gesprek werd: ‘Daar is te veel gebeurd.’ Wie daarmee precies wordt bedoeld, blijft in het gesprek open.
Grenzen bewaken als leerproces
Dat opkomen voor haar eigen grenzen heeft Roxeanne moeten leren. Door beter naar haar eigen gevoel te luisteren, heeft ze naar eigen zeggen meer rust gevonden. Dat betekent niet dat afscheid nemen van een band ineens makkelijk is geworden, want zulke keuzes blijven moeilijk.
Tegelijk vindt ze dat een familieband op zichzelf geen reden is om een relatie in stand te houden. Die opvatting staat haaks op het veelgehoorde idee dat familie altijd familie blijft. Voor Roxeanne telt vooral wat een relatie haar brengt en wat er in de loop der jaren is gebeurd.
Niet meer bewijzen tegenover vader André
Naast familierelaties is ook haar verhouding tot haar eigen artiestschap veranderd. Jarenlang voelde Roxeanne de druk om zich te bewijzen zonder steeds met haar beroemde vader André Hazes te worden vergeleken. ‘Ik wilde koste wat het kost bewijzen dat ik ook zonder mijn vader mag bestaan’, zegt ze.
Inmiddels heeft ze meer vrede met haar achtergrond en hoeft ze zichzelf minder te bewijzen. Haar geluk vindt ze thuis, samen met haar man Erik en hun zoon Fender. Op de vraag hoe ze tegenwoordig in haar vel zit, hoeft ze niet lang na te denken.
Eindelijk gelukkig
Haar antwoord is stellig: ‘Ik ben eigenlijk heel gelukkig. Of misschien moet ik zeggen: eindelijk.’ Dat ‘eindelijk’ laat zien dat dit geluk niet vanzelf kwam. Het is het resultaat van keuzes, van afscheid nemen en van terugkeren naar mensen die voor haar blijven tellen.
Dat betekent niet dat haar verleden haar niet meer raakt. De keuzes die ze nu maakt, in familierelaties en daarbuiten, komen voort uit wat ze eerder heeft meegemaakt. Het gesprek met Margriet laat zien dat geluk en verdriet bij haar naast elkaar kunnen bestaan.
Een vakantie in Florida haalt het verleden boven
Hoe sterk dat verleden nog doorwerkt, vertelde Roxeanne eerder aan Mezza. Tijdens een vakantie met haar eigen gezin naar Florida kwamen onverwacht herinneringen boven. Als kind ging ze daar met haar familie drie keer per jaar naartoe en voelde ze zich er veilig, anders dan thuis.
Thuis liep ze door het alcoholgebruik van haar vader vaak op eieren en op school werd ze gepest. Juist op die vertrouwde vakantieplek kwam het gemis naar boven. ‘Ineens miste ik mijn vader ontzettend’, zegt ze. Het laat zien dat verdriet en geluk bij haar samengaan.
Bronnen: Story.nl, Vriendin.nl, genius.com, mamaplaats.nl
Dit artikel is tot stand gekomen met ondersteuning van
kunstmatige intelligentie (AI). Ter ondersteuning van onze
menselijke redacteurs gebruiken wij Google Gemini met
zoekfunctionaliteit om informatie te verzamelen,
nieuwsfeiten te structureren en een artikel op te stellen. Vóór publicatie controleert een menselijke
redacteur de feiten, bronnen en inhoud. Waar nodig worden
onjuistheden gecorrigeerd en wordt de tekst aangepast voor een
natuurlijke en duidelijke schrijfstijl. AI ondersteunt ons
redactionele proces, maar vervangt de menselijke controle
niet. De uiteindelijke verantwoordelijkheid ligt bij onze
redactie.
