In de podcast Max & De Media blikt presentator Quinty Misiedjan terug op de aanloop naar haar eerste grote studioshow op televisie. De 29-jarige programmamaker vertelt daarin dat haar voorbereiding destijds gepaard ging met flinke angst. Die vrees ontstond door de aanhoudende verhalen over grensoverschrijdend gedrag achter de schermen in de Nederlandse televisiewereld.

Door die berichten over misstanden binnen de media-industrie voelde Misiedjan veel meer dan alleen gebruikelijke spanning voor een nieuw programma. Ze was vooraf bang voor wat haar op de werkvloer te wachten stond en dacht dat het pittig zou worden. Uiteindelijk maakte die aanvankelijke vrees tijdens de opnames plaats voor een compleet andere werkervaring.
Ervaringen op de set van muziekspelshow That’s My Jam
Die positieve praktijk sloot aan bij haar eerste grote studioprogramma That’s My Jam voor Omroep ZWART. Na lovende reacties op haar eerdere deelname aan de televisieprogramma’s Het perfecte plaatje en De slimste mens kreeg zij de presentatie van deze muziekspelshow in handen. Televisierecensenten prezen haar optreden daarin vanwege haar vrolijkheid, energie en zichtbare zelfvertrouwen.
Tijdens een aflevering van de muzikale show vroeg Misiedjan halverwege aan de aanwezige studioband of ze een stukje mocht meezingen. De professionele zangeressen deden direct een stap opzij, waarna de vier deelnemers Trijntje Oosterhuis, Janice Blok, Donnie en Brace haar enthousiast toejuichten. Vervolgens begon de presentator op het podium vol overgave zelf te zingen.

Professioneel team en representatie achter de schermen
In juni 2024 legde de in Amsterdam geboren maker al uit waarom zij zich bij die specifieke productie zo op haar gemak voelde. Volgens haar kwam dat vooral door de professionaliteit en het talent van het betrokken productieteam. Er was op de vloer geen sprake van divagedrag of vervelende machtsspelletjes, terwijl leidinggevenden wel knopen doorhakten.
Daarnaast viel het haar direct op dat bij deze studioshow eindelijk eens niet iedereen achter de schermen wit was. Als zwarte, plussize vrouw let zij vrijwel automatisch op de representatie van gemarginaliseerde groepen in de media. Een veilige werksfeer draait volgens haar simpelweg om goed werken, samen een beetje lachen en onderling respect tonen.
Omgaan met schreeuwende collega’s en opvoeding in de Bijlmer
Eerder in haar loopbaan maakte Misiedjan wel degelijk autoritaire mannen mee die op een set stonden te schreeuwen. Zij wijt dat gedrag aan de hoge werkdruk in de televisiewereld en de diepe onzekerheid van deze personen. Volgens haar is schreeuwen op de werkvloer niet normaal en moeten mensen hun eigen onzekerheid niet op anderen afreageren.

Dat zij op zulke momenten haar grenzen durft aan te geven, dankt ze aan haar opvoeding in de Amsterdamse Bijlmer. Daar groeide ze op met een oudere zus en een jonger broertje bij haar Nederlandse moeder, nadat haar Surinaamse vader en moeder op haar vijftiende scheidden. Haar moeder leerde zelfs vloeiend Surinaams en Aucaans spreken.
Gezondheidsklachten in haar jeugd en doorbraak via Quinsding
Thuis leefde het gezin grotendeels van een uitkering, terwijl Misiedjan op driejarige leeftijd ook de medische diagnose atopie kreeg. Door deze combinatie van astma, allergieën en eczeem had zij jarenlang constante pijn bij elke beweging, totdat geschikte medicatie werd gevonden. Haar moeder behandelde haar echter nooit als een zielig patiëntje en hield de moed erin.
Vlak na de middelbare school werd Misiedjan twee keer uitgeloot voor de studie geneeskunde, waarna ze doorbrak met haar YouTube-kanaal Quinsding. Haar komische sketches met zelfbedachte personages trokken al snel honderdduizenden kijkers, onder wie voornamelijk tienermeisjes. Op dat online platform had ze destijds driehonderdduizend abonnees en bereikte ze maandelijks twee miljoen kijkers met haar video’s.

Balans tussen humor en maatschappelijke thema’s in producties
Na haar online succes breidde ze haar werkterrein in bijna tien jaar uit als schrijver, acteur en presentator. Zo presenteerde ze De Dikke Datashow voor de VPRO, schreef ze de NPO3-webserie Hood Vlogs en werkte ze in 2021 mee aan het programma Zeikwijven over genderongelijkheid. In haar werk combineert ze humor graag met serieuze onderwerpen.
Die wisselwerking tussen luchtigheid en zware thema’s gebruikt ze eveneens in de webserie Wacht ff over lange wachtlijsten in de geestelijke gezondheidszorg. Als ambassadeur voor War Child reisde ze bovendien naar Jordanië voor haar documentaire Getekend voor het leven over vluchtelingenkinderen. Rond de Black Lives Matter-protesten maakte ze op YouTube ook een uitlegvideo over racisme.
Wekelijkse podcast BIMS en zakelijke vertegenwoordiging door zus
Samen met collega’s Soundos El Ahmadi en Edson da Graça bespreekt ze wekelijks onderwerpen als mentale gezondheid en menstruatiearmoede in BIMS De Podcast. Daarmee willen de drie makers een tegengeluid bieden voor negatieve stereotypen over de Bijlmer. Eerder sprak ze in de podcast Bang ook al openhartig over onzekerheden en de angst om dierbaren te verliezen.

Zakelijk wordt de presentator vertegenwoordigd door haar oudere zus Talisia Misiedjan, die samen met compagnon Lenneke van Ingen het bureau A Million Faces runt. Dit casting- en managementbureau begeleidt ook bekende gezichten als Tim Hofman, Holly Mae Brood en Eloise van Oranje. Ondertussen werkt Quinty zelf aan een romantische komedie en een radioklus bij Qmusic.
Bronnen en credits
Bronnen: RTL Boulevard, RTL Nieuws, oneworld.nl, nrc.nl, podcastluisteren.nl, kijk.nl
Dit artikel is tot stand gekomen met ondersteuning van
kunstmatige intelligentie (AI). Ter ondersteuning van onze
menselijke redacteurs gebruiken wij Google Gemini met
zoekfunctionaliteit om informatie te verzamelen,
nieuwsfeiten te structureren en een artikel op te stellen. Vóór publicatie controleert een menselijke
redacteur de feiten, bronnen en inhoud. Waar nodig worden
onjuistheden gecorrigeerd en wordt de tekst aangepast voor een
natuurlijke en duidelijke schrijfstijl. AI ondersteunt ons
redactionele proces, maar vervangt de menselijke controle
niet. De uiteindelijke verantwoordelijkheid ligt bij onze
redactie.










