Rotterdam hield maandenlang de adem in. Elf vrouwen werden in de stad aangerand door dezelfde man, een fietser die zijn slachtoffers van achteren benaderde en daarna spoorloos leek te verdwijnen. Donderdag sprak de Rotterdamse rechtbank haar oordeel uit: Nabil I., 32 jaar oud, moet 22 maanden de gevangenis in. Bovendien mag hij twee jaar lang de stad niet meer betreden. De uitspraak sluit een onrustwekkend hoofdstuk af voor de vrouwen die hem eerder slachtoffer werden.
Maandenlange reeks aanrandingen in hartje Rotterdam
De reeks aanrandingen begon in begin mei 2024 en hield aan tot in het voorjaar van 2025. De feiten speelden zich af in het centrum van Rotterdam en in stadsdeel Noord. Steeds was het patroon hetzelfde: de man achtervolgde vrouwen op de fiets, benaderde hen van achteren en betastte in de meeste gevallen hun billen. Daarna reed hij weg. De meldingen die bij de politie binnenkwamen, vertoonden zo veel overeenkomsten dat al vroeg duidelijk werd dat er één dader actief was.
Eind 2024 riep de politie Rotterdamse vrouwen op om alert te zijn op verdachte situaties. De oproep volgde op een opvallende toename van het aantal aanrandingsmeldingen in de stad. Bovendien zorgde de reeks voor brede onrust, ook onder vrouwen die zelf geen slachtoffer waren geworden. Jonge vrouwen pasten hun gedrag aan, vermeden bepaalde routes of voelden zich onveilig op straat. De rechtbank rekende dit gegeven de verdachte uitdrukkelijk aan bij de strafmaat.
Arrestatie in Barcelona via internationaal opsporingsbevel
Nabil I. had geen legale verblijfsstatus in Nederland en had evenmin een vaste woon- of verblijfplaats. Daardoor was hij voor de Nederlandse politie moeilijk te traceren. Toch leidde een arrestatiebevel uiteindelijk tot zijn aanhouding, op een onverwachte plek: Barcelona. De Catalaanse politie ontdekte bij een reguliere controle dat er een internationaal bevel tegen hem uitgevaardigd was. Vervolgens werd hij overgeleverd aan Nederland. Sindsdien verblijft hij in de gevangenis van Ter Apel.
De route van Rotterdam naar Barcelona en terug naar een Nederlandse gevangenis onderstreept hoe complex de opsporing van mensen zonder vaste verblijfplaats kan zijn. Bovendien toont het de waarde aan van internationale politiesamenwerking. Zonder de routinecontrole in Spanje had de zaak mogelijk veel langer open gestaan. Dat de verdachte uiteindelijk toch terechtstond, bood de slachtoffers de kans gehoord te worden.
Rechtbank: vrijspraak in twee van de dertien gevallen
Het Openbaar Ministerie had aanvankelijk 2,5 jaar cel geëist. De rechtbank ging daar niet volledig in mee. Van de dertien tenlastegelegde aanrandingen achtte de rechter er elf bewezen. In twee gevallen was er onvoldoende bewijs en volgde vrijspraak. Uiteindelijk legde de rechtbank een straf op van 22 maanden gevangenisstraf, aangevuld met vrijheidsbeperkende maatregelen voor de duur van twee jaar. Daartoe behoort ook het gebiedsverbod voor Rotterdam.
Opvallend detail in het vonnis: de rechtbank beschreef hoe de verdachte zijn slachtoffers na afloop vaak aankeek en herhaaldelijk “sorry, sorry” zei, waarna hij wegfietste alsof er niets was gebeurd. De rechtbank noemde dit gedrag uitdrukkelijk. Het toonde een zeker bewustzijn van de daad, maar veranderde niets aan de ernst van de feiten. Integendeel, de systematische aanpak wees op een patroon dat de rechter zwaar woog.
Angst en onrust bij Rotterdamse vrouwen als strafverzwarende factor
Niet alleen de directe slachtoffers ondervonden gevolgen van het handelen van Nabil I.. Volgens de rechtbank veroorzaakten de aanrandingen bredere gevoelens van angst en onrust onder jonge vrouwen in de stad. Dit gegeven speelde mee bij het vaststellen van de straf. De rechtbank benadrukte dat de reeks feiten een impact had die verder reikte dan de elf directe slachtoffers. Vrouwen in het centrum en stadsdeel Noord voelden zich gedurende maanden minder veilig op straat.
Bovendien vond de rechtbank het een verzwarende omstandigheid dat de aanrandingen systematisch en over een lange periode plaatsvonden. Het ging niet om een eenmalig incident. Elke nieuwe aanranding herbevestigde het gevoel van onveiligheid bij vrouwen die de berichtgeving volgden. Daarom kende de rechtbank ook naast de celstraf extra vrijheidsbeperkende maatregelen toe, om te voorkomen dat Nabil I. na zijn vrijlating opnieuw in Rotterdam actief kan worden.
Bredere betekenis van de uitspraak
De zaak roept vragen op over hoe de samenleving omgaat met personen zonder verblijfsstatus die misdrijven plegen. Nabil I. verbleef illegaal in Nederland, had geen vaste verblijfplaats en dook uiteindelijk op in een ander Europees land. Toch lukte het, mede dankzij internationale samenwerking, om hem voor de rechter te brengen. De zaak laat zien dat zulke samenwerking onmisbaar is, maar ook dat er tijd verloren gaat zolang een verdachte zich buiten bereik bevindt.
Bovendien benadrukt de uitspraak dat seksuele intimidatie op straat door de rechter serieus wordt genomen, ook wanneer het gaat om betasting en niet om zwaardere zedendelicten. De combinatie van een gevangenisstraf en een langdurig gebiedsverbod stuurt een duidelijk signaal. Voor de elf vrouwen die aangifte deden, biedt de veroordeling in elk geval een vorm van erkenning. Hun meldingen, en die van anderen die de aanrandingen rapporteerden, maakten de identificatie en uiteindelijke veroordeling van de dader mogelijk.
Nabil I. blijft voorlopig vastzitten
Nabil I. zit momenteel vast in de gevangenis van Ter Apel en heeft de celstraf al deels uitgezeten in voorarrest. De rechtbank heeft zijn straf bepaald op 22 maanden, waarna het gebiedsverbod ingaat. Omdat hij geen legale verblijfsstatus heeft in Nederland, is het bovendien de vraag hoe zijn situatie er na de gevangenisstraf uitziet. Vooralsnog telt voor de slachtoffers en voor de stad één ding: de man die maandenlang voor angst zorgde op de Rotterdamse straten, staat nu definitief veroordeeld.
Bronnen en credits
Bronnen: NOS, Telegraaf.nl
