In een zaal van het parlement van New South Wales klonk donderdag opluchting. Premier Chris Minns vertelde tijdens een live uitgezonden commissievergadering dat de vermiste Lily Hooper (18) was gevonden. Enkele minuten later moest hij zijn woorden terugnemen. Wat volgde, was een van de pijnlijkste momenten uit de recente Australische zoekgeschiedenis.
Een wandeling die nooit werd afgemaakt
De achttienjarige vertrok op 12 augustus alleen voor een wandeling. Haar bestemming was het Nattai National Park, een afgelegen natuurgebied ten zuidwesten van Sydney. Toen zij die avond niet thuiskwam, sloegen naasten alarm. Vervolgens startten de hulpdiensten een grootschalige zoekactie in het gebied. Het park ligt hemelsbreed op zo’n tachtig kilometer van de miljoenenstad. Toch is de omgeving allesbehalve toegankelijk.
Het terrein staat bekend om diepe valleien en hoge zandsteenkliffen. Bovendien kreeg de regio de afgelopen week regelmatig te maken met harde wind. Ook de nachten waren koud. Daardoor werd het zoeken naar de tiener met de dag zwaarder. Familie en vrienden bleven ondertussen hopen op een goede afloop.
Acht dagen tussen hoop en vrees
Acht dagen lang verkeerde de familie van Lily Hooper in complete onzekerheid. Elke nieuwe dag zonder resultaat maakte de spanning groter. Toch gaven de zoekteams niet op. Donderdag kwam dan eindelijk het bericht dat de jonge vrouw was gelokaliseerd in een afgelegen deel van het nationale park.
Het nieuws verspreidde zich razendsnel onder familieleden en hulpdiensten. De naasten kregen te horen dat Lily nog leefde. Op beelden van de zoekactie was zelfs te zien hoe zij de vermeende redding vierden. Die vreugde bleek echter op een misverstand te berusten. De tiener was namelijk overleden aangetroffen.
Het parlement hoorde het verkeerde verhaal
Dat de fout zo groot werd, kwam ook door de politieke arena. Premier Chris Minns deelde het vermeende goede nieuws namelijk tijdens een live-uitzending van een parlementaire commissie. Miljoenen Australiërs konden dat volgen. Enkele minuten later moest hij zijn verklaring intrekken. “Ik ben intens verdrietig voor haar familie”, reageerde Minns nadat de vergissing aan het licht was gekomen.
Voor een regeringsleider is zo’n correctie uitzonderlijk pijnlijk. Bovendien maakte de openbaarheid van het moment de klap groter. De familie hoorde de blijde boodschap, terwijl het land meekeek. Daarna moest diezelfde familie horen dat er van redding geen sprake was. Het verschil tussen beide berichten liet zich in minuten meten.
Politietop erkent ernstige communicatiefout
Politiecommissaris Mal Lanyon nam donderdag het woord. Hij sprak van een ernstige communicatiefout en bood openlijk zijn excuses aan. “Ik verontschuldig me onvoorwaardelijk voor deze miscommunicatie en voor het extra leed dat dit mogelijk heeft veroorzaakt voor Lily’s familie”, zei hij. Daarmee legde de politietop de verantwoordelijkheid nadrukkelijk bij de eigen organisatie.
Volgens Lanyon ontstond de fout in de euforie na de vondst. Het nieuws ging vervolgens via verschillende tussenpersonen van hand tot hand. Daardoor kwam verkeerde informatie terecht bij zowel de familie als de autoriteiten. Precies wie welke schakel vormde, is nog niet vastgesteld. Daarom wil de politie eerst het onderzoek afwachten.
Twee onderzoeken lopen tegelijk
Er lopen nu twee trajecten naast elkaar. Een forensisch arts moet onderzoeken hoe de tiener om het leven is gekomen. Een doodsoorzaak is dus nog niet bekend. Daarnaast start een afzonderlijk onderzoek naar de communicatiefout zelf. Die tweede zaak richt zich op de vraag hoe de informatieketen kon ontsporen.
Dat onderscheid is belangrijk. De vondst van Lily Hooper is immers een zaak op zich. De blunder eromheen is een tweede kwestie. Toch raken beide de familie rechtstreeks. Zij moeten op twee fronten wachten op antwoorden. Bovendien is onduidelijk hoe lang die onderzoeken gaan duren.
Wat een verkeerd bericht aanricht
Voor hulpdiensten wereldwijd is dit een herkenbaar risico. Bij grote zoekacties zijn veel partijen betrokken. Denk aan politie, reddingswerkers, vrijwilligers en bestuurders. Informatie gaat daardoor snel, maar niet altijd zuiver. Juist in de eerste minuten na een vondst ontstaat er ruis. Daarom hanteren veel diensten strenge protocollen voor het informeren van nabestaanden.
De zaak-Hooper laat zien wat er gebeurt wanneer die zorgvuldigheid het aflegt tegen snelheid. Een familie kreeg hoop die er niet was. Vervolgens verloor zij die hoop opnieuw, binnen enkele minuten. Dat extra leed noemde commissaris Mal Lanyon zelf al met zoveel woorden. Het onderzoek moet nu uitwijzen welke schakel faalde.
Nasleep in New South Wales
In New South Wales houdt de zaak de gemoederen bezig. De combinatie van een dode tiener en een publieke misser raakt veel mensen. Bovendien speelde de fout zich af op het hoogste bestuurlijke niveau. De premier deelde het bericht, de politiechef bood excuses aan. Daarmee is de kwestie ook een bestuurlijk vraagstuk geworden.
Wat rest, is een familie die afscheid moet nemen. Zij verloor een dochter van achttien jaar. Daarbovenop kreeg zij een emotionele achtbaan te verwerken die vermijdbaar leek. De autoriteiten hebben beterschap beloofd en volledige openheid toegezegd. Het is nu wachten op de bevindingen van de forensisch arts en op de conclusies over de miscommunicatie. Tot die tijd blijven de belangrijkste vragen rond het overlijden van Lily Hooper onbeantwoord.
Bronnen en credits
Bronnen: AD, Telegraaf.nl
