Een deur laten maken in Japan, hem verschepen naar Amsterdam en installeren in een tweekamerwoning van 50 vierkante meter: voor de meeste mensen klinkt dat als overdreven moeite. Voor Milan van Tuin (68) is het gewoon een logische stap. Hij woont in de Rivierenbuurt in Amsterdam-Zuid, maar zijn woning ademt alles behalve de Nederlandse hoofdstad.
Meer dan een interieurtrend
Japanse inrichting is populair. Winkels verkopen bamboematten en papieren lampjes bij de vleet. Maar wat Milan van Tuin heeft gedaan, gaat veel verder dan een esthetische keuze uit een catalogus. Hij heeft zijn hele leefomgeving opgebouwd rond Japanse tradities, materialen en filosofie. Daarmee onderscheidt hij zich van de gemiddelde liefhebber van Japanse stijl, die het houdt bij een paar decoratieve elementen. Voor Milan is zijn woning geen interieurstunt, maar een manier van leven.
De tweekamerwoning in Amsterdam-Zuid meet slechts 50 vierkante meter. Toch slaagde Milan van Tuin erin om op die beperkte ruimte een volledig coherente Japanse inrichting te realiseren. De vloer ligt vol tatamimatten, de ruimtes worden gescheiden door schuifdeuren bespannen met papier, en op een prominente plek staat een altaartje. Bovendien liet hij speciaal een deur vervaardigen in Japan, voor een bedrag van 1100 euro. Die deur reisde vervolgens de hele wereld over om zijn plek te vinden in een Amsterdamse straat.
De deur als symbool
Die investering van 1100 euro voor één deur zegt veel over de aanpak van Milan van Tuin. Het is geen lukraak shoppen, maar een doelbewuste keuze voor authenticiteit. Een deur is normaal gesproken een functioneel object. In de woning van Milan is het echter ook een verklaring. Hij wil geen benadering van Japanse stijl, maar de echte traditie, met de juiste materialen en de juiste herkomst. Dat kost tijd, moeite en geld. Voor hem weegt dat allemaal op tegen het resultaat.
De tatamimatten op de vloer zijn een ander centraal element. In Japan bepalen tatami traditioneel de indeling en het gebruik van een ruimte. Je loopt er niet zomaar doorheen met straatschoenen. Ze geven een kamer een specifieke functie en sfeer. Ook de schuifdeuren van papier, zogeheten shoji, passen in die filosofie. Ze verdelen de ruimte zonder haar af te sluiten, en ze laten licht door op een manier die een houten of glazen deur nooit doet. Samen creëren die elementen een woning die voelt als een andere wereld, midden in Amsterdam.
Het altaartje en de betekenis erachter
Ook een altaartje ontbreekt niet in de woning van Milan van Tuin. In Japanse huishoudens heeft zo’n altaar, een butsudan of kamidana, een spirituele functie. Het is een plek voor herdenking, rust en verbinding met voorouders of tradities. De aanwezigheid ervan in de Rivierenbuurt suggereert dat Milan niet alleen oog heeft voor het esthetische aspect van de Japanse inrichting. Hij neemt ook de culturele en spirituele diepgang mee. Dat maakt zijn woning meer dan een mooi decor.
Bovendien heeft Milan van Tuin ook buiten zijn vier muren duidelijke opvattingen over de Japanse cultuur. Op het gebied van matcha is hij uitgesproken. Volgens hem drinkt iedereen in Amsterdam matcha met melk, terwijl dat in Japan volstrekt ongebruikelijk is. „In Amsterdam drinkt iedereen matcha met melk, dat kan écht niet in Japan“, zei hij daarover. Dat is een kleine maar veelzeggende observatie. Ze toont aan dat Milan zijn kennis van de Japanse cultuur serieus neemt, ook voorbij de muren van zijn eigen woning.
Authenticiteit in een stad vol imitaties
Amsterdam is een kosmopolitische stad. Japanse restaurants, ramen-bars en beautywinkels met Japanse producten zijn er in overvloed te vinden. Toch blijft echte culturele diepgang vaak oppervlakkig in een stedelijke omgeving. Milan van Tuin zet zich daar bewust tegen af. Hij kiest niet voor de versimpelde versie van Japan die je in trendgevoelige buurten aantreft. In plaats daarvan bouwt hij aan een persoonlijke omgeving die aansluit bij de traditie zelf. Dat vergt kennis, toewijding en een flinke portie doorzettingsvermogen.
Daarnaast roept zijn woning ook bredere vragen op over wat wonen eigenlijk betekent. Een tweekamerwoning van 50 vierkante meter geldt in Amsterdam al gauw als krap. Toch heeft Milan van Tuin die beperkte ruimte omgetoverd tot iets wat zich ruim aanvoelt dankzij doordachte keuzes. Japanse architectuur en inrichting zijn van oudsher gericht op het optimaal benutten van kleine ruimtes. Dat sluit perfect aan bij de Amsterdamse woningmarkt, waar compacte woonruimtes de norm zijn geworden.
Wat zijn woning vertelt over passie en identiteit
De woning van Milan van Tuin is uiteindelijk ook een persoonlijk statement. Hij is 68 jaar en heeft duidelijk een leven lang opgebouwd wat hij mooi en betekenisvol vindt. Zijn keuze voor Japanse inrichting is geen gril van een midlifecrisis, maar een weloverwogen levensstijl. De deur van 1100 euro, de tatamimatten, het altaartje, de schuifdeuren: elk onderdeel weerspiegelt een bewuste keuze. Samen vertellen ze het verhaal van iemand die weet wat hij wil en niet bereid is om concessies te doen aan gemakzucht of trendgevoeligheid.
Zijn verhaal resoneerde ook buiten zijn buurt. Zowel het AD als Het Parool publiceerde op 6 april 2026 over zijn bijzondere woning. Daarmee bereikt de Japanse inrichting van Milan van Tuin een publiek dat zijn eigen ervaringen met wonen en identiteit herkent. Want uiteindelijk raakt zijn verhaal aan een universele wens: een thuis creëren dat echt van jezelf is, en dat iets vertelt over wie je bent.
