Een Syrisch gezin dat jarenlang een veilig leven leidde in Egypte, heeft onlangs asiel gekregen in Nederland. Na hun aankomst hebben zij een sociale huurwoning betrokken. Ondanks hun stabiele situatie in Egypte, met werk en inkomen, was het ontbreken van onderwijsrechten voor hun zoon de doorslaggevende factor voor hun verblijf in Nederland.
Van Syrië naar Egypte
De familie in kwestie bestaat uit Ibraheem Bashtarzi (40), zijn vrouw Nour Alzebi (33), en hun twee kinderen. In 2011 ontvluchtten zij Syrië vanwege de burgeroorlog en vonden een veilig onderkomen in Egypte, waar zij hun leven opnieuw opbouwden. Ibraheem vond werk als salesmanager bij een facilitair bedrijf, na eerder in Syrië als Fransdocent gewerkt te hebben. Het gezin leefde met zekerheid en stabiliteit, maar de toekomst van hun kinderen stond op het spel door het gebrek aan onderwijsrechten in Egypte. Ibraheem legt uit: “In Egypte hebben kinderen van buitenlandse ouders geen automatisch recht op onderwijs. Dit was voor ons een grote zorg.”
Asiel in Nederland
Het gezin besloot in 2022 naar Nederland te reizen, waar Nour’s broer al woonde. Ibraheem zag kansen om zijn kennis en vaardigheden in te zetten en werk te vinden. Eenmaal in Nederland dienden zij een asielaanvraag in. Na een periode van negen maanden kregen zij de status van erkend vluchteling. Gedurende hun verblijf in een asielzoekerscentrum in Zwolle, volgde Ibraheem taallessen en deed hij vrijwilligerswerk als vertaler en teamleider bij het COA. Eind 2023 vond het gezin een nieuwe thuis in een woning in Nieuwleusen.
Nieuwe start in Nieuwleusen
In Nieuwleusen voelt Ibraheem zich thuis. Hij vindt de gemeenschapszin in dorpen hartverwarmend: “Mensen hier zijn vaak vriendelijker dan in de stad. We voelen ons hier goed opgevangen.” In deze nieuwe omgeving, die rustiger en gezonder voor de kinderen is, vond hij ook zinvol vrijwilligerswerk. Hij werkt in de sociale tuin van Nieuwleusen Synergie en geeft fietsles aan kinderen en nieuwkomers via het Jeugdsportfonds. Bovendien volgt hij een taalstage aan het Agnieten College, in de hoop om weer als docenten voor de klas te staan.
Uitdagingen en ambities
Ondanks de positieve start, blijft er werk aan de winkel voor Ibraheem. Zijn voornaamste doel is om de Nederlandse taal goed te beheersen. “Als je Franse les wilt geven aan Nederlandse leerlingen, moet je vloeiend Nederlands kunnen spreken,” legt hij uit. Hij hoopt dat zijn inzet en onderwijsachtergrond hem in de toekomst weer in de klas zullen brengen.
Discussie over het asielbeleid
Het geval van de familie Bashtarzi heeft de discussie over het Nederlandse asielbeleid weer aangewakkerd. Hoewel ze veilig en met werk in Egypte leefden, bood Nederland toch bescherming vanwege het ontbreken van formele verblijfsrechten daar. Volgens de Vluchtelingenconventie van Genève hebben mensen alleen recht op asiel als ze vervolging of gevaar in hun herkomstland vrezen. Echter, de praktijk in Nederland biedt ook bescherming aan zij die elders tijdelijk verbleven zonder formeel recht.
Ruimte voor interpretatie
Critici van het asielbeleid wijzen op de ruimte voor interpretatie binnen deze regels. In het geval van de familie Bashtarzi speelde het ontbreken van een officieel verblijfsrecht in Egypte een cruciale rol. Nederland behandelde hun aanvraag en bood hen, naast bescherming, ook voorzieningen zoals een woning, inburgeringscursus en leefgeld. Deze aanpak roept vragen op over de grenzen van de Nederlandse asielregels.
Dankbaarheid en vooruitzichten
Ondanks de complexiteit van hun situatie, spreken Ibraheem en zijn familie vooral van dankbaarheid. “We bereiden ons voor op een toekomst in Nederland,” zegt hij. “Syrië zal niet snel een veilig land worden, dus we richten ons hier op een nieuw leven.” Met deze instelling proberen zij een veilige en betekenisvolle toekomst op te bouwen in hun nieuwe thuisland.
Wat betekent dit?
Het verhaal van de familie Bashtarzi legt de diverse lagen van het asielbeleid bloot en roept vragen op over de balans tussen veiligheid en regelgeving. Terwijl critici debatteren over de interpretatie van asielrechten, is het belangrijk te erkennen dat gezinnen zoals dat van Ibraheem en Nour in Nederland een kans zien op een beter leven. Deze kans biedt hen niet alleen veiligheid, maar ook de mogelijkheid om bij te dragen aan de samenleving. Met een vastberaden blik op de toekomst, laat de familie Bashtarzi zien dat integratie en hoop hand in hand kunnen gaan.
RECTIFICATIE:
Bovenstaand artikel is gebaseerd op een artikel in het online magazine Nieuw Rechts, dat op haar beurt verwijst naar de lokale online krant Dalfsen.net. Een journalist van deze laatste krant had een uitgebreid interview met de betrokkenen. Dit artikel bevat dan ook enkele relevante citaten uit het betrokken interview, zonder een oordeel te willen vellen over de inhoud van de zaak, noch over de betrokken personen. Voor zover er wel meningen in dit artikel worden geressoneerd, zijn deze de vrije meningsuiting van de auteur.
Bronnen en credits
Bron: Nieuw Rechts
