Vier kinderrechtenorganisaties willen dat er permanente wetgeving komt om onlinekindermisbruik beter te bestrijden. Het gaat om Defence for Children, Terre des Hommes, Free a Girl en International Justice. Zij deden hun oproep donderdag 8 oktober 2026, vanuit Leiden. Volgens de organisaties is het onderwerp op dit moment niet goed geregeld.
De organisaties wijzen op een Europees onderhandelingstraject dat volgens hen al vier jaar loopt zonder permanente regeling. Intussen verschijnen er volgens hen iedere dag enorme aantallen beelden van kinderen die op internet worden misbruikt. Zij vragen daarom om duidelijke verplichtingen voor bedrijven die digitale diensten aanbieden.
Wat de vier organisaties precies vragen
De kern van de oproep is helder: er moet permanente wetgeving komen. De organisaties zien die wetgeving als middel om onlinekindermisbruik structureel en beter aan te pakken. Ze pleiten daarbij niet voor één specifieke dienst, maar voor een brede regeling die voor het hele digitale aanbod geldt.
Opvallend is dat de vier organisaties met één stem spreken. Ze werken elk vanuit een eigen werkterrein binnen de kinderrechten, maar delen de overtuiging dat het huidige kader tekortschiet. Volgens hen is het op dit moment niet goed geregeld, en dat willen zij met permanente wetgeving veranderen.
Vier jaar onderhandelen in Europa
Volgens de organisaties wordt er in Europa al vier jaar onderhandeld over permanente wetgeving. Zij benadrukken die termijn om te laten zien hoe lang er nog geen blijvende oplossing is. De periode begon dus in 2022, als de vier jaar vanaf het moment van hun oproep worden geteld.
Over de inhoud van de onderhandelingen noemen de organisaties in hun oproep geen details. Het is ook niet bekend welke Europese partijen aan tafel zitten of welke punten de onderhandelingen vertragen. De organisaties richten zich vooral op de uitkomst: een permanente regeling die onlinekindermisbruik beter bestrijdt dan nu het geval is.
Beelden die voortdurend verschijnen
De organisaties schetsen een beeld van een probleem dat niet stilstaat. Volgens hen verschijnen er iedere dag enorme aantallen beelden van kinderen die op internet worden misbruikt. Het gaat dus niet om incidenten, maar om een voortdurende stroom die de dagelijkse praktijk online kenmerkt.
Om de omvang te illustreren noemen zij een tempo: elke 1,5 seconde wordt volgens hen een onlinebeeld van misbruik gedeeld. Dat komt neer op tientallen beelden per minuut. Het is een cijfer van de organisaties zelf, dat zij gebruiken om de urgentie van permanente wetgeving te onderstrepen.
Aantonen dat maatregelen volstaan
Een belangrijk onderdeel van de eis betreft de bedrijven zelf. Alle bedrijven die digitale diensten aanbieden, moeten volgens de organisaties worden verplicht aan te tonen dat zij voldoende maatregelen hebben genomen om kinderen tegen misbruik te beschermen. De bewijslast komt daarmee bij de aanbieders te liggen.
De organisaties vragen dit van alle bedrijven met digitale diensten, niet van een selecte groep. Daarmee willen ze voorkomen dat bescherming afhangt van de goodwill of de omvang van een aanbieder. Welke maatregelen als voldoende gelden, werken zij in hun oproep niet verder uit.
Technologie die misbruik herkent en verwijdert
Naast het aantonen van maatregelen willen de organisaties dat bedrijven technologie inzetten die misbruik herkent en verwijdert. Het gaat dus om een actieve aanpak: misbruik moet niet alleen worden gemeld, maar ook automatisch worden opgespoord en van de dienst gehaald.
Welke technologie dat precies moet zijn, laten de organisaties open. Ze koppelen de eis wel aan de verplichting om te kunnen aantonen dat de maatregelen volstaan. Samen moeten die twee voorwaarden ervoor zorgen dat aanbieders hun verantwoordelijkheid voor de veiligheid van kinderen niet kunnen ontlopen.
Vier organisaties, één boodschap
Defence for Children, Terre des Hommes, Free a Girl en International Justice zetten zich elk op hun eigen manier in voor kinderen. In deze oproep leggen zij hun krachten samen. De vier noemen hun eis gezamenlijk en beroepen zich op dezelfde analyse van de situatie, waardoor de boodschap in alle bewoordingen overeenkomt.
De oproep komt uit Leiden en richt zich op de Europese wetgevers. Zij moeten volgens de organisaties een permanente regeling vaststellen. Reacties van overheden of bedrijven op de eis zijn niet bekend, dus het blijft voorlopig bij de oproep van de organisaties zelf.
Waarom ‘niet goed geregeld’ de kern is
De zin dat het onderwerp nu niet goed is geregeld, vormt de kern van de boodschap. De organisaties gebruiken die formulering om duidelijk te maken dat het bestaande kader volgens hen niet volstaat om de stroom beelden te stoppen. Zij zien permanente wetgeving als de logische vervolgstap.
Of en wanneer die wetgeving er komt, is op basis van de oproep niet te zeggen. Wel staat vast wat de vier organisaties verwachten: duidelijke verplichtingen voor alle aanbieders van digitale diensten, bewijs van voldoende maatregelen en technologie die misbruik herkent en verwijdert. Daarmee leggen zij de lat voor de Europese onderhandelaars hoog.
Bronnen en credits
Bronnen: Nederlands Dagblad, Nieuws.nl, Welingelichte Kringen
