Een jaar na de dood van zijn 10-jarige zoon Sammy, die zichzelf van het leven beroofde na langdurige pesterijen op school, spreekt vader Samuel Teusch met diepe woede en verdriet over het gebrek aan verantwoordelijkheid van de betrokken schoolmedewerkers. Hij noemt het “walgelijk” en “verwoestend” dat er tot nu toe niemand ter verantwoording is geroepen.
Een onschuldig moment met een donkere ondertoon
Op 4 mei 2024, tijdens een voetbalwedstrijd van zijn broer, wees Sammy stilletjes naar een jongen op het veld en zei tegen zijn ouders: “Dat is hem.” Volgens zijn vader ging het om een van de pestkoppen die hem op school regelmatig kwelden. Slechts een week eerder was deze jongen nog betrokken bij een incident waarbij Sammy in een vuilnisbak werd geduwd terwijl anderen lachten.
Pesten dat steeds erger werd
Aanvankelijk werd Sammy verbaal gepest om zijn uiterlijk – zijn bril, zijn tanden. Maar het escaleerde al snel naar fysiek geweld. Zijn vader vertelt dat hij net een dure nieuwe bril van 525 dollar had gekregen in de hoop dat het pesten zou stoppen. Helaas veranderde dit niets.
Dit bericht op Instagram bekijken
Roepen om hulp, maar geen gehoor
De familie had al meerdere keren contact gezocht met het schooldistrict. Ze vroegen wanhopig om hulp, maar het pesten ging onverminderd door. Sammy zou zelfs zijn leraren om hulp hebben gesmeekt, maar werd telkens genegeerd. Toen hij op een dag op de schoolbus werd geslagen en zelf straf kreeg, zei hij moedeloos: “Papa, het is oké. Ze geven niet om me. Ze luisteren niet.”
https://www.instagram.com/p/DFDZBqONTEy/?utm_source=ig_embed&ig_rid=4018c4d9-aa61-47ed-b946-222124f50b82
Signalen werden niet serieus genomen
De school bleef volhouden dat ze pesten niet tolereerden en er alles aan zouden doen om het te stoppen. Maar volgens de familie kwam daar in de praktijk niets van terecht. De school beschouwde Sammy als een probleemleerling, terwijl hij zich juist verstopte in kasten en onder bureaus – duidelijke tekenen dat hij ergens voor vluchtte.
Sammy’s laatste ochtend
Op de ochtend na de voetbalwedstrijd lag Sammy nog knus bij zijn moeder in bed. Hij zei dat hij pannenkoeken wilde. Zijn vader ging samen met broer Xander naar de winkel. Toen ze terugkwamen en Sammy riepen voor het ontbijt, trof Xander hem dood aan in zijn slaapkamer. De schok en het verdriet zijn onvoorstelbaar groot.
Een vrolijke jongen met gebroken vertrouwen
Volgens zijn vader was Sammy geen depressieve jongen. Hij was vrolijk, liefdevol en zorgzaam. Er was geen enkele aanwijzing dat hij suïcidaal was. Teusch gelooft dat Sammy in een angstige opwelling dacht dat dit zijn enige uitweg was. Twee jaar lang werd hij mentaal en fysiek gebroken door pestkoppen die hem zelfs aanmoedigden om zichzelf iets aan te doen.
Geen verantwoording vanuit de school
De familie Teusch heeft inmiddels een rechtszaak aangespannen tegen het schooldistrict. De aanklacht beschrijft hoe Sammy structureel werd genegeerd en mishandeld, en noemt specifiek de schooldirecteur en de schoolinspecteur. Geen van hen heeft echter verantwoordelijkheid genomen of consequenties ervaren. Intussen blijven de pestkoppen gewoon naar school gaan alsof er niets is gebeurd.
Hoop op verandering en bewustwording
De familie wil geen wraak, maar wel gerechtigheid, bewustwording en verandering. “Iedereen hield van Sammy. Hij had honderd vrienden, maar werd door zes tot acht kinderen letterlijk de dood in gepest,” zegt zijn vader. Hij wil dat Sammy’s dood iets teweegbrengt. “Wanneer ik zijn bril opzet die pas na zijn dood arriveerde, zie ik de wereld nog steeds door Sammy’s ogen. En in zijn naam gaan we die wereld veranderen.”
