Een recente tragedie in Alkmaar heeft diepe indruk gemaakt op zowel de lokale gemeenschap als het landelijke debat over ambulancezorg en hulpverlening. Op 25 januari vorig jaar speelde zich een aangrijpend incident af waarbij een 75-jarige hartpatiënt met ernstige pijn op de borst door de ambulance werd beoordeeld, maar niet werd meegenomen naar het ziekenhuis. Kort daarna overleed de man, wat leidde tot grote ophef. Uit onderzoek van De Telegraaf blijkt dat het ambulancepersoneel steken heeft laten vallen, wat uiteindelijk tot een uitspraak van de Geschillencommissie Ambulancezorg heeft geleid.
Ongelukkige samenloop van omstandigheden op 25 januari
De bewuste dag begon als een gewone donderdag, maar kreeg voor de familie van de 75-jarige man een dramatische wending. De man was net een dag eerder ontslagen uit het ziekenhuis waar hij was behandeld op de cardiologieafdeling. Toen hij weer hevige pijn op de borst kreeg, ontstond er onmiddellijk paniek bij zijn familie. Zijn jongste zoon was op dat moment bij hem thuis en merkte dat zijn vader zichtbaar achteruitging. De zoon aarzelde geen moment en sloeg onmiddellijk alarm door 112 te bellen.
Ambulanceteam ter plaatse en medische beoordeling
Binnen korte tijd arriveerde de ambulance bij de woning. Het ambulancepersoneel trof de oudere man aan in een verzwakte toestand. Door de aanhoudende pijn kon de patiënt nauwelijks nog een woord uitbrengen. De broeders besloten direct een onderzoek te doen en maakten een hartfilmpje (ECG) om de situatie in te schatten. Dit filmpje liet opmerkelijk genoeg geen afwijkingen zien die wezen op een acuut hartprobleem. Op basis hiervan dacht het team dat de klachten mogelijk door hyperventilatie of een paniekaanval werden veroorzaakt.
Besluit om niet naar het ziekenhuis te gaan
Het zorgteam stelde de man gerust en besprak samen met hem en zijn zoon de risico’s van thuisblijven. Volgens de ambulancedienst kreeg de man de optie om naar het ziekenhuis te gaan, maar zou hij zelf gekozen hebben om thuis te blijven. De familie betwijfelt echter of deze keuze wel echt door hun vader gemaakt kon worden, gezien zijn toestand en de stress die hij op dat moment ervoer. Uiteindelijk werd besloten hem het rustgevende medicijn oxazepam voor te schrijven. De familie zou dit medicijn ophalen, maar kreeg daar de kans niet voor omdat de situatie snel verslechterde.
Snelle verslechtering en tweede ambulancerit
Nog voordat de voorgeschreven medicatie opgehaald kon worden, ging de gezondheid van de man snel achteruit. Opnieuw werd het alarmnummer gebeld door de zoon, die zag dat zijn vader steeds slechter werd. Dit keer reageerde de ambulance met grote urgentie en werd direct gestart met reanimatie. Ondanks de snelle inzet van het medisch team mocht hulp niet meer baten. De man overleed enkele uren later, tot groot verdriet van zijn naasten.
Klacht over nalatigheid richting ambulancedienst
De familie van de overleden man was diep geschokt en diende na het tragische verlies een formele klacht in tegen de ambulancezorg. Zij waren van mening dat het ambulancepersoneel ernstig had gefaald door hun vader niet direct mee te nemen naar het ziekenhuis. Daarnaast vonden zij dat de man, gezien zijn medische en emotionele toestand, niet in staat was om een weloverwogen keuze te maken over zijn behandeling. Ook uitten de nabestaanden hun onvrede over de afhandeling van hun klacht: deze verliep volgens hen veel te traag, was onduidelijk en gaf geen bevredigend antwoord op hun vragen.
Inzet van de Geschillencommissie Ambulancezorg
Nadat de interne klachtprocedure was afgerond zonder duidelijk resultaat, besloten de nabestaanden hun zaak voor te leggen aan de Geschillencommissie Ambulancezorg. Hier eisten zij een schadevergoeding van 18.000 euro voor materiële schade en een extra 12.500 euro voor immateriële schade. De ambulancedienst hield echter vol dat de man bewust had gekozen om thuis te blijven en beriep zich op het schone ECG-resultaat.
Uitspraak van de commissie en toekenning schadevergoeding
Na grondig onderzoek oordeelde de Geschillencommissie Ambulancezorg deels in het voordeel van de familie. Volgens de commissie was het medisch gezien verstandiger geweest om de man toch naar het ziekenhuis te brengen. Echter, het was niet met zekerheid vast te stellen of de patiënt het uiteindelijk had overleefd als dit wel was gebeurd. De oorspronkelijk geëiste schadevergoeding van 30.500 euro werd niet volledig toegekend. De familie kreeg een bedrag van 2.500 euro toegewezen, specifiek omdat de zoon de traumatische reanimatie van zijn vader van dichtbij moest meemaken en dit mogelijk voorkomen had kunnen worden. Daarnaast moest de zorgaanbieder nog 52,50 euro vergoeden voor de gemaakte klachtkosten.
Reflectie op ambulancezorg en maatschappelijke discussie
Deze zaak heeft veel losgemaakt en zet vraagtekens bij de huidige protocollen binnen de ambulancezorg. Velen vragen zich af of er voldoende oog is voor de kwetsbaarheid van patiënten die niet altijd in staat zijn zelf beslissingen te nemen. Het incident heeft geleid tot een discussie over hoe ambulancemedewerkers omgaan met complexe situaties waarin medische en psychische factoren door elkaar lopen. Ook benadrukken belangenorganisaties het belang van betere communicatie en nazorg bij ingrijpende incidenten als deze.
Laatste ontwikkelingen in de zorgsector
Het verhaal uit Alkmaar onderstreept hoe belangrijk het is dat zorgprofessionals niet alleen naar meetbare data zoals een hartfilmpje kijken, maar ook naar het totaalbeeld van de patiënt. De uitspraak van de Geschillencommissie Ambulancezorg kan leiden tot strengere richtlijnen en meer aandacht voor nazorg na heftige gebeurtenissen. Voor de familie is het een schrale troost, maar hopelijk draagt dit incident bij aan het voorkomen van vergelijkbare situaties in de toekomst. Het blijft essentieel dat ambulancepersoneel altijd extra waakzaamheid betracht bij kwetsbare patiënten, zodat onnodig leed kan worden voorkomen.
Bronnen en credits
Bron: De Telegraaf
