Thijs Römer brak zijn stilzwijgen in het NPO Radio 1-programma MISCHA!, zijn eerste interview sinds zijn veroordeling in 2023. Daarin erkende de acteur dat hij tijdens de rechtszaak vastliep op het moment dat hij verantwoordelijkheid had willen nemen. Nu, na felle kritiek op zijn nieuwe theatervoorstelling, twijfelt hij openlijk of hij de juiste keuzes heeft gemaakt richting zijn drie slachtoffers. Het antwoord op die vraag heeft hij naar eigen zeggen nog altijd niet.
Veroordeling en een muur van stilte
Römer werd in 2023 veroordeeld voor misbruik van minderjarige meisjes via het internet. De rechter legde hem destijds een gevangenisstraf op van drie maanden, waarvan twee voorwaardelijk, een taakstraf van 240 uur en verplichte therapie. Daarnaast moest hij een schadevergoeding van circa 13.600 euro betalen aan de slachtoffers, een bedrag dat hij inmiddels heeft voldaan. Na de rechtszaak trok hij zich terug uit de openbaarheid en gaf geen enkele verklaring meer aan de media.
Die stilte duurde tot dit weekend. In MISCHA!, het programma van presentatrice Mischa Blok op NPO Radio 1, stapte de 47-jarige acteur voor het eerst naar buiten. Hij sprak over wat er tijdens de rechtszaak misging in zijn poging excuses aan te bieden. Volgens Römer raakte hij destijds volledig geblokkeerd. Hij trok een beeldende vergelijking: hij voelde zich als een flipperkast die op tilt slaat. Alle functies vallen dan uit, hoe goed de bedoelingen ook zijn.
Excuses die er niet kwamen
‘Alle goede bedoelingen waren er, maar er kwam helemaal niets van terecht’, zei Römer in het interview. ‘Ik kon niet meer bij m’n gevoel.’ Hij legde uit dat hij waarschijnlijk door overbelasting of stress volledig vastliep op het moment dat het er het meest toe deed. Daardoor slaagde hij er niet in om op een ‘goede, waardige manier’ zijn verantwoordelijkheid te nemen. Die mislukking weegt hem zichtbaar zwaar. Toch benadrukte hij dat de intentie er wel degelijk was: hij wilde excuses maken aan de drie vrouwen en zijn rol erkennen.
Over zijn eigen gedrag tijdens de periode die tot de veroordeling leidde, sprak hij ook. ‘Ik was me weinig bewust van andermans grenzen en vooral gericht op mijn eigen behoeftes’, aldus de acteur. Dat is een van de weinige momenten in het interview waarop hij expliciet naar zijn eigen handelen verwijst. Bovendien laat die formulering weinig ruimte voor misverstanden over zijn eigen aandeel.
Theatervoorstelling wakkert discussie aan
Vorige week werd bekend dat Römer terugkeerde op de planken met de theatervoorstelling Een vorm van eenzaamheid. In dat stuk blikt hij terug op zijn veroordeling en de bewogen periode die daarop volgde. Hij omschreef het zelf als ‘een eerste kleine stap naar de openbaarheid’ en stelde dat hij zijn verhaal daarin vertelt ‘met het grootst mogelijke respect naar alle betrokkenen’. Toch leidde juist die terugkeer tot een golf van kritiek.
Het centrale bezwaar is duidelijk: de drie slachtoffers werden vooraf niet door Römer geïnformeerd over de voorstelling. Dat voelt voor velen als een tweede keer dat hij hen buitenspel zet. Ook Pieter Cobelens liet zich recent kritisch uit bij het programma De Oranjezomer. Hij noemde de comeback ronduit onbegrijpelijk. De maatschappelijke discussie over de vraag of veroordeelde personen recht hebben op een publieke rentree is daarmee opnieuw opgelaaid.
Pogingen tot contact mislukten
Römer zei in het interview dat hij in de jaren na zijn veroordeling meerdere keren heeft geprobeerd contact te leggen met de drie vrouwen. Dat deed hij naar eigen zeggen via advocaten, het Openbaar Ministerie en de rechter. Een gesprek is er echter nooit gekomen. Nadat hij zijn hoger beroep introk en zijn proeftijd erop zat, besloot hij geen nieuwe poging meer te ondernemen. Zijn redenering destijds: als hij zijn verhaal oprecht en respectvol zou vertellen, had hij die handreiking niet opnieuw nodig.
Inmiddels kijkt hij daar anders tegenaan. Doordat de kritiek op de voorstelling steeds terugkeert op het punt van de niet-geïnformeerde slachtoffers, is hij gaan twijfelen. ‘Nu die vraag steeds terugkomt, weet ik niet of ik de goede keuze heb gemaakt’, zei hij. Hij begrijpt bovendien dat de voorstelling voor de drie vrouwen bijzonder moeilijk kan zijn. ‘Ik kan me voorstellen dat dit voor de betrokken vrouwen heel moeilijk is’, aldus Römer. De vraag of je slachtoffers vooraf moet inlichten of om hun mening moet vragen, kon hij niet beantwoorden. ‘Daar ben ik eerlijk gezegd nog niet uit.’
Morele weegschaal blijft doorslaan
De reacties op het interview laten zien dat de terugkeer van Thijs Römer in de publieke ruimte gevoelig ligt. Aan de ene kant wijzen critici erop dat hij zijn slachtoffers wederom voor een voldongen feit heeft gesteld. Aan de andere kant erkent Römer zelf dat hij niet zeker is of zijn aanpak deugde. Dat openlijke twijfelen is opvallend en onderscheidt dit interview van wat er in de rechtszaal plaatsvond, waar hij naar eigen zeggen volledig dichtklapte.
Toch lost die twijfel niets op voor de vrouwen die het betreft. De voorstelling Een vorm van eenzaamheid draait al, en zij hadden van tevoren geen kans gekregen daarop te reageren of bezwaar te maken. Dat gegeven blijft staan, los van de intenties die Römer beschrijft. De vraag of iemand na een veroordeling als deze publiekelijk zijn eigen verhaal mag vertellen, raakt aan bredere thema’s als herstelrecht, slachtofferbelangen en de perimeter van een tweede kans.
Geen duidelijke volgende stap
Römer heeft in het interview niet aangegeven of hij alsnog contact zal zoeken met de drie vrouwen, of dat hij verdere stappen overweegt. De voorstelling loopt door, en het interview op NPO Radio 1 is zijn enige publieke uitlating tot nu toe. Of hij verdere media-optredens plant of nieuwe pogingen doet richting de slachtoffers, is op dit moment niet bekend. Wat wel duidelijk is: zijn terugkeer op het podium heeft een debat losgemaakt dat voorlopig niet verstomt, en dat hem zelf, naar eigen zeggen, ook niet loslaat.
Bronnen en credits
Bronnen: Vandaag Inside, Weekend
