Tamara Elbaz heeft onlangs een traumatische ervaring meegemaakt toen ze op klaarlichte dag in Amsterdam werd aangevallen door twee minderjarige jongens. De aanval vond plaats voor de ogen van haar 4-jarige zoontje Alexander, wat de gebeurtenis nog aangrijpender maakt. Ondanks dat de jongens snel werden opgepakt door de politie, werden ze ook vrij snel weer vrijgelaten. Dit heeft bij Tamara zorgen veroorzaakt, aangezien het nog steeds niet duidelijk is waarom ze werd aangevallen.
Onzekerheid over een tweede aanval
Tamara vreest dat er mogelijk een tweede aanval op haar kan plaatsvinden. Ze is begrijpelijkerwijs bezorgd over de veiligheid van zichzelf en vooral haar zoontje. In een interview met weekblad Party geeft ze aan dat ze met veel stress leeft. “Dit was één aanval, maar komt er nog één?
Dat is natuurlijk iets wat je je afvraagt en ik wil dat mijn kindje echt besparen.” De onzekerheid over de motieven achter de aanval en de mogelijkheid dat het opnieuw kan gebeuren, heeft Tamara in een voortdurende staat van alertheid gebracht.
Impact op haar zoontje
Hoewel Alexander de aanval heeft gezien, lijkt hij gelukkig geen grote emotionele schade te hebben opgelopen. Tamara vertelt op Instagram dat haar zoon nog altijd zijn vrolijke zelf is. “Met Alexander gaat het gelukkig altijd goed. Hij is altijd vrolijk, energiek, grappig en avontuurlijk, en dat is ook na de mishandeling niet veranderd.” Tamara heeft hem wijs gemaakt dat ze die ochtend “boksles kreeg” om hem te beschermen tegen de schokkende realiteit van de situatie. Deze verklaring leek hem gerust te stellen, al blijft hij nieuwsgierig. Hij vraagt af en toe waarom zijn moeder niet terug bokste en gaf zelfs als tip dat ze met andere trainers zou moeten trainen om minder pijn te hebben.
Leven in angst
Ondanks de positieve houding van haar zoontje, blijft Tamara zelf met angst en stress zitten. De gedachte dat ze opnieuw aangevallen kan worden, met name in het bijzijn van haar zoon, is iets wat haar blijft achtervolgen. Ze hoopt dat deze angst met de tijd zal slijten, maar tot die tijd blijft ze waakzaam. Tamara’s ervaringen laten zien hoe een traumatische gebeurtenis langdurige effecten kan hebben op zowel het slachtoffer als de mensen om hen heen.
Tamara blijft echter vastberaden om haar leven en dat van haar zoontje zo normaal mogelijk voort te zetten, ondanks de uitdagingen die ze tegenkomt.
