Ze stonden in een lange rij langs de weg, armpjes uitgestrekt: schoolkinderen uit Austerlitz die één ding wilden, namelijk een high five van Koning Willem-Alexander. Het koningsbezoek aan het Utrechtse dorp draaide echter om een serieus onderwerp, want Willem-Alexander was donderdagochtend afgereisd om te horen hoe de bewoners zich voorbereiden op mogelijke bosbranden. Wat hij zag en hoorde, liet een zichtbare indruk achter.
Bezoek begint in de achtertuin
Het werkbezoek startte niet in een gemeentehuis of vergaderzaal, maar gewoon buiten, in de achtertuin van Tessa en Robert Goes. Het echtpaar, beiden 36 jaar, woont aan de bosrand van Austerlitz en is daarmee een van de gezinnen die het meest kwetsbaar zijn bij een eventuele bosbrand. Samen met hun drie kinderen, van 2, 5 en 7 jaar oud, wonen zij letterlijk op de grens van natuur en bewoond gebied. Die ligging maakt voorbereiding geen luxe, maar een noodzaak.
In de achtertuin van de familie Goes hoorde de koning voor het eerst over het bewonersinitiatief dat in het dorp was opgestart. Initiatiefnemer Robert Schliessler richtte de Bosbrandgroep Austerlitz op nadat hij ontdekte dat er voor gewone burgers geen enkel plan bestond voor als het nabijgelegen bos in brand zou vliegen. Dat was voor hem de aanleiding om zelf het voortouw te nemen, samen met andere betrokken dorpsbewoners.
Vluchtplan, vluchttas en oefeningen
Binnen het huis van de familie Goes werd het bezoek concreet. Willem-Alexander bekeek een vluchtplan dat in de gangkast hangt en waarop staat wat het gezin nog moet doen bij een snelle evacuatie, inclusief welke medicijnen mee moeten. Daarnaast lag er een vluchttas klaar, gevuld met essentiële spullen: een EHBO-set, powerbanks, kopieën van de paspoorten, een noodradio en doekjes om doorheen te ademen bij rookontwikkeling.
Bovendien hebben Tessa en Robert Goes hun kinderen al besproken wat zij moeten doen als er brand uitbreekt. De afspraken zijn concreet: vertrekken op de fiets en slechts één knuffel meenemen in de vluchttas. Dat soort praktische afspraken zijn het resultaat van de informatieavonden en oefeningen die de Bosbrandgroep Austerlitz organiseert. Vervolgens deelde de bewoonster ook mee dat er op het moment van het bezoek in Austerlitz fase 2 gold vanwege een verhoogd risico op natuurbranden.
De koning spreekt zijn hoop uit
Bij het verlaten van de woning bedankte Koning Willem-Alexander de bewoners voor de uitleg over hun vluchtplan en de inspanningen die zij leveren. Zijn slotwoorden waren tegelijk nuchter en veelzeggend. “Ik hoop dat het niet nodig is,” zei hij, waarmee hij erkende dat alle voorbereiding idealiter overbodig blijft, maar dat de realiteit van een veranderend klimaat die hoop steeds meer onder druk zet. Het is precies dat spanningsveld waar het initiatief van de Bosbrandgroep Austerlitz op inspeelt.
Schoolkinderen stelen de show
Halverwege het bezoek veranderde de sfeer plotseling. Langs de weg stonden tientallen schoolkinderen uit Austerlitz te wachten, arm in arm en ogen groot. Zij wilden allemaal één ding: een high five van de koning. Willem-Alexander liep de rij langs en gaf ieder kind zijn hand, terwijl het enthousiasme onder de leerlingen met elke stap toenam. Het tafereel zorgde voor een warmhartig en energiek moment middenin een verder inhoudelijk werkbezoek.
Het is niet voor het eerst dat Willem-Alexander bij burgerinitiatieven op bezoek gaat om te luisteren en te leren. Bovendien past dit bezoek in een bredere trend waarbij de overheid en het koningshuis steeds meer aandacht besteden aan preventie en burgerbetrokkenheid op het gebied van veiligheid. Dat schoolkinderen daarbij de hartelijkste ontvangst verzorgden, maakte het geheel compleet.
Burgers nemen het heft in eigen handen
Het bewonersinitiatief in Austerlitz is opmerkelijk omdat het volledig van onderaf is georganiseerd. Robert Schliessler startte de Bosbrandgroep Austerlitz niet omdat de overheid hem daartoe vroeg, maar omdat hij een leegte zag die gevuld moest worden. Daarmee sluit hij aan bij een groeiende beweging van zelfredzame burgers die niet wachten op beleid, maar zelf aan de slag gaan met vluchtplannen, oefeningen en informatieavonden.
De groep richt zich op concrete voorbereiding: bewoners leren wat zij moeten doen, wat zij moeten meenemen en welke route zij moeten nemen bij een snelle evacuatie. Omdat Austerlitz omringd is door uitgestrekte bossen op de Utrechtse Heuvelrug, is het risico op bosbranden bij aanhoudende droogte en hitte reëel. Dat maakt de inspanningen van de bewoners extra relevant, zeker nu het klimaat in Nederland steeds extremere perioden van hitte en droogte laat zien.
Werkbezoek zet lokale aanpak in de schijnwerpers
Door zijn bezoek aan Austerlitz vestigt Koning Willem-Alexander de nationale aandacht op een lokale aanpak die elders in het land als voorbeeld kan dienen. Gemeenten en dorpen in bosrijke gebieden worstelen vaker met de vraag hoe zij hun inwoners kunnen beschermen bij natuurbranden. Het initiatief van de Bosbrandgroep Austerlitz biedt daarvoor een praktisch en repliceerbaar model: begin met een vluchtplan, organiseer informatie en oefen samen.
De vluchttas van de familie Goes, de afspraken met de kinderen en het plan in de gangkast zijn daarin veelzeggende details. Ze tonen aan dat veiligheid niet alleen een kwestie is van overheidsbeslissingen en professionele hulpdiensten, maar ook van wat gewone mensen thuis regelen. Willem-Alexander nam die boodschap mee terug vanuit de bosrand van Austerlitz, met de woorden van een bewoonster en de high fives van een schoolklas als blijvende herinnering aan een bezoek dat meer was dan ceremonieel.
Bronnen en credits
Bronnen: Ditjes & Datjes, Nieuws.nl, RTL Boulevard
