Rechtbank veroordeelt basisschoolconciërge hard na jarenlang misbruik: ‘Wat hij deed was onacceptabel’

Een man die kinderen op zijn school behoorde te beschermen, misbruikte hen jarenlang. Oskar van der V. (58) uit Zoetermeer werkte tussen 2019 en 2025 als conciërge op een basisschool en pleegde in die periode ernstige zedendelicten tegen jonge leerlingen. De Rechtbank Den Haag veroordeelde hem maandag tot zeven jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging. Wat dit vonnis zo schrijnend maakt, is dat verschillende mensen tijdig alarm sloegen, maar dat er niet genoeg werd ingegrepen.

Heimelijk filmen met verborgen app

Van der V. filmde meisjes op de school stiekem, met behulp van een app die ervoor zorgde dat niet zichtbaar was dat zijn telefoon opnames maakte. Volgens de rechtbank toont dat aan dat hij wist dat zijn gedrag onacceptabel was. Bovendien verspreidde hij in een enkel geval ook beeldmateriaal. De man is veroordeeld voor ontucht met jonge kinderen en voor het maken, bezitten en deels verspreiden van beeldmateriaal van seksueel kindermisbruik. De opgelegde straf is gelijk aan de eis van het Openbaar Ministerie.

Deskundigen die de zaak beoordeelden, concludeerden dat Van der V. verminderd toerekeningsvatbaar was vanwege zijn pedofiele stoornis. De rechtbank nam die conclusie over. Toch benadrukte de rechter dat verminderde toerekeningsvatbaarheid niet betekent dat hij onbewust handelde. Integendeel: de keuze voor een verborgen app wijst juist op bewuste, doordachte handelingen. Daarom achtte de rechtbank zowel een lange gevangenisstraf als tbs met dwangverpleging passend.

Al jaren in behandeling, toch aan het werk op school

Het meest verontrustende aspect van deze zaak is de voorgeschiedenis. Van der V. was tussen 2018 en 2021 vrijwillig in behandeling voor zijn pedofiele stoornis. Vervolgens ging hij als conciërge werken op een basisschool, met dagelijks contact met jonge kinderen. Dat leidde tot een serieus conflict met zijn psycholoog. Die bleef erop hameren dat het fout zou kunnen aflopen en dreigde de school te informeren. Uiteindelijk besloot de psycholoog echter dat het beroepsgeheim niet kon worden geschonden. De school ontving dus geen waarschuwing.

Dit is een pijnlijk punt in de zaak. De behandelaar zag het gevaar aankomen, maar de juridische grenzen van de geheimhoudingsplicht stonden informatieverstrekking in de weg. Daardoor kon Van der V. ongestoord blijven werken op de plek waar hij zijn slachtoffers vond. Het roept vragen op over de grenzen van het beroepsgeheim wanneer kwetsbare kinderen in het geding zijn.

Klacht van moeder genegeerd door schooldirectie

Eind 2022 meldde een moeder zich bij de directie van de school met een klacht over de conciërge. Andere ouders hadden eveneens zorgwekkende signalen afgegeven. Volgens informatie die tijdens de behandeling van de zaak naar voren kwam, werden deze klachten en signalen niet serieus genomen. Van der V. kon dus ook na die klacht nog jaren ongehinderd zijn gang gaan. Hoe dat precies mogelijk was en wat de directie op dat moment deed, is niet volledig duidelijk uit de beschikbare informatie.

Tijdens de inhoudelijke zitting maakte de verdachte zelf een opmerkelijke uitspraak. Van der V. beweerde dat meisjes op de school hem vaak zelf opzochten. De rechtbank verwierp die redenering expliciet en stelde vast: “Wat er is gebeurd, is op geen enkele wijze, ook niet indirect, aan de zeer jonge slachtoffers te wijten.” Die woorden zijn hard, maar noodzakelijk. Kinderen dragen nooit verantwoordelijkheid voor misbruik door volwassenen.

Schadevergoeding voor slachtoffers

Naast de gevangenisstraf en de tbs met dwangverpleging legt de rechtbank Van der V. ook een financiële verplichting op. Hij moet aan de ouders van zes slachtoffers van ontucht elk 2.000 euro schadevergoeding betalen. Dat bedrag staat los van eventuele verdere civiele vorderingen die ouders mogelijk kunnen instellen. Voor de slachtoffers en hun families is geld uiteraard geen compensatie voor het leed. Toch geeft de schadevergoeding een formele erkenning van het onrecht dat hen is aangedaan.

Over het exacte aantal slachtoffers zijn de berichten niet volledig eensluidend. Verschillende bronnen noemen wisselende aantallen. Wat vaststaat, is dat meerdere jonge meisjes op de school heimelijk zijn gefilmd en dat een aantal van hen ook slachtoffer was van directe ontucht. De omvang van het misbruik maakt de zaak des te zwaarder.

Tbs als noodzakelijke maatregel

De tbs met dwangverpleging is niet alleen een straf, maar ook een maatregel die bedoeld is om herhaling te voorkomen. Na het uitzitten van zijn gevangenisstraf gaat Van der V. een behandeltraject in waarbij hij niet vrij is om te gaan en staan waar hij wil. Die behandeling duurt zo lang als noodzakelijk wordt geacht. Gezien zijn voorgeschiedenis, waarbij vrijwillige behandeling onvoldoende bleek te zijn, achtte de rechtbank dwangverpleging de enige verantwoorde keuze.

De zaak van Oskar van der V. laat bovendien zien hoe complex de samenwerking tussen zorgverleners, scholen en justitie kan zijn. Behandelaars signaleerden gevaar, maar de wet beschermde hun zwijgplicht. Scholen ontvingen klachten, maar handelden niet adequaat. Pas na jaren van misbruik greep justitie in. Dat roept een bredere maatschappelijke discussie op: wanneer weegt de bescherming van kinderen zwaarder dan de bescherming van privacy en beroepsgeheimen?

Vonnis staat nu vast

De Rechtbank Den Haag heeft haar vonnis uitgesproken. De straf van zeven jaar cel en tbs met dwangverpleging sluit aan bij de eis van het Openbaar Ministerie, wat aangeeft dat de rechter de ernst van de feiten volledig onderschreef. Of Van der V. in hoger beroep gaat, is op dit moment nog niet bekend. Voor de slachtoffers en hun families begint nu een lange weg van verwerking, met de hoop dat de maatregel van tbs ervoor zorgt dat deze man nooit meer de kans krijgt om kinderen schade toe te brengen.