Lisa bevalt zonder te weten dat ze zwanger was: ‘Hij herkende mij meteen als zijn mama’

Ze werkte als bloemist, danste op hoog niveau en droomde van een loopbaan bij het leger. Dat Lisa Kuijpers ooit moeder zou worden, stond dan ook nergens in haar plannen. Toch veranderde er op een avond, bij de spoedpost, in één ogenblik alles. Het verhaal dat zij nu deelt, roept vragen op die verder gaan dan alleen haar eigen ervaring.

Maanden van pijn zonder duidelijke oorzaak

Volgens LINDA. liep Lisa al maandenlang rond met hardnekkige rugklachten. Geen enkele behandeling hielp, en artsen gaven geen bevredigende verklaring. Op de bewuste avond werd de pijn zo ondraaglijk, dat zij alleen nog maar kon huilen. Haar moeder bracht haar naar de spoedpost. Wat daarna volgde, had niemand zien aankomen. Een echoscopist draaide het scherm naar hen toe, en de boodschap was onomwonden: Lisa was zwanger, ze had zelfs al vier centimeter ontsluiting.

Bovendien was er geen sprake van een vroeg stadium. De bevalling was al begonnen. Lisa zegt in het interview dat haar wereld op dat moment instortte. Haar moeder viel bijna flauw van de schok. Toch moest er snel gehandeld worden, want er was geen tijd meer voor lange gesprekken of zorgvuldig genomen beslissingen.

Zeventien jaar en plotseling moeder

Lisa Kuijpers was zeventien jaar op het moment van de bevalling. Ze had geen kinderwens, geen relatie en concrete ambities voor de toekomst. Plannen voor een carrière in het leger, dans op hoog niveau, een leven dat zij volledig voor zichzelf had uitgetekend. Dat beeld verdween in één klap, vertelt zij aan LINDA.. Tijdens de bevalling sloot zij zich af voor elk gevoel. Ze wilde niet nadenken over wat er gebeurde.

Toen haar zoontje Thijs na de geboorte op haar borst werd gelegd, was de reactie niet wat velen zouden verwachten. Lisa zegt dat zij eerst dacht: ieuw, wat moet ik hiermee? Ze vond het vies en raar. Het moedergevoel, zo geeft zij eerlijk toe, kwam niet onmiddellijk. Toch was er een moment dat alles kantelde. Ze praatte tegen hem, en hij deed zijn oogjes open. “Hij herkende mij meteen als zijn mama,” zegt Lisa.

Zorgverleners stelden steeds dezelfde vraag

Na de geboorte begon ook een ander soort druk. Artsen en zorgverleners kwamen herhaaldelijk haar kamer binnen om haar te onderzoeken. Lisa voelde zich een kijkdoos, iets wat haar stoorde. Daarnaast kregen zij en haar moeder steeds dezelfde vraag voorgeschoteld: wilde zij de baby afstaan? Die vraag, hoe begrijpelijk ook vanuit medisch en sociaal perspectief, werd op den duur ondraaglijk. Uiteindelijk greep haar moeder in. Ze riep dat ze ermee moesten stoppen. Thijs bleef bij het gezin.

Het is een detail dat meer zegt dan het op het eerste gezicht lijkt. The herhaalde vraag naar het afstaan van het kind weerspiegelt een bredere maatschappelijke vraag, namelijk hoe omgaan met jonge moeders die onverwacht voor een keuze staan. Lisa had geen tijd gehad om erover na te denken. Toch werd zij, kort na de bevalling, steeds opnieuw geconfronteerd met die keuze.

Alleenstaand moederschap op jonge leeftijd

Nu is Lisa Kuijpers 25 jaar. Ze werkt als thuiszorgmedewerker en voedt Thijs, inmiddels zeven jaar, alleen op. Ze zegt dat het pittig is, maar dat ze hem voor geen goud meer zou willen missen. De manier waarop ze dat formuleert, is veelzeggend: “Kom je aan hem, dan heb je oorlog met mij.” Dat klinkt niet als iemand die terugkijkt met spijt, maar als iemand die haar identiteit als moeder volledig heeft omarmd, ook al begon die identiteit ongewild.

Haar verhaal staat niet op zichzelf. In de nieuwe editie van LINDA.mini deelt zij de pagina’s met vijf andere vrouwen die allemaal een vergelijkbare ervaring hebben meegemaakt. Zij worden omschreven als ‘zomaar opeens-moeders’. Dat zijn vrouwen die hun zwangerschap niet of nauwelijks opmerkten, totdat de bevalling al bezig was. Hoewel dit zeldzaam klinkt, bestaat er een medische term voor. Het fenomeen staat bekend als cryptische of onbewuste zwangerschap.

Een fenomeen dat meer aandacht verdient

Onbewuste zwangerschappen komen vaker voor dan veel mensen beseffen. Vrouwen die een onregelmatige cyclus hebben, weinig gewicht aankomen of lichamelijke klachten anders interpreteren, kunnen ver in een zwangerschap zijn zonder dat zij het weten. In het geval van Lisa Kuijpers zorgden de rugklachten voor een verklaring die medici lange tijd genoeg leken te vinden. Pas bij de spoedpost, bij acute pijn, bleek de echoscopie de werkelijkheid te onthullen.

Dat gegeven roept vragen op over de rol van huisartsen en andere zorgverleners bij aanhoudende, onverklaarde klachten bij jonge vrouwen. Toch zijn dat vragen die verder reiken dan het persoonlijke verhaal van Lisa. Zij zelf kiest in het interview niet voor bitterheid, maar voor openheid. Daarmee biedt zij een bijdrage aan een gesprek dat in de Nederlandse samenleving zelden zo direct wordt gevoerd.

Thijs als bewijs van een ommekeer

Het verhaal van Lisa Kuijpers eindigt niet bij de schok in het ziekenhuis. Het eindigt bij een zevenjarige jongen die zijn moeder herkende op de allereerste dag van zijn leven. Thijs groeit op bij een vrouw die zijn bestaan in eerste instantie niet kon bevatten, maar die sindsdien volledig voor hem heeft gekozen. De eerlijkheid waarmee Lisa terugblikt op haar aanvankelijke afstandelijkheid maakt haar verhaal juist krachtig. Het volledige interview, samen met de verhalen van de andere vijf moeders, verschijnt in de nieuwe editie van LINDA.mini, die nu verkrijgbaar is in de winkel.