John de Wolf, de man die in zijn gloriedagen op het voetbalveld bekendstond als een robuuste verdediger en de bijnaam ‘t Beest van Rotterdam’ kreeg, is altijd gezien als een toonbeeld van kracht en onverzettelijkheid. Tegenwoordig is de voormalige voetballer, nu 61 jaar, echter met een veel persoonlijkere strijd bezig.
Zijn kracht en vastberadenheid lijken geen effect te hebben op de situatie die hem nu het meest bezighoudt: de gezondheid van zijn 82-jarige moeder, die lijdt aan de gevreesde ziekte van Alzheimer.
Moeder van John de Wolf
In februari gaf John de Wolf een openhartig interview aan weekblad Privé, waarin hij sprak over de toestand van zijn moeder. De ziekte van Alzheimer heeft haar inmiddels zo ver in haar greep, dat ze haar eigen zoon niet meer herkent. Voor John, die altijd bekendstond als onverzettelijk, is dit een hartverscheurende situatie. “Er zit geen leven meer in haar,” vertelde hij destijds, woorden die de diepe pijn en machteloosheid van een zoon weerspiegelen die zijn moeder langzaam ziet verdwijnen.
De harde realiteit van Alzheimer
In een recent interview met het sportmagazine Helden ging John verder in op de huidige situatie van zijn moeder. Hij beschreef hoe snel haar toestand verslechtert en hoe zwaar het is om haar in deze staat te zien. “Als ik zie hoe mijn moeder er nu aan toe is… Mensonterend,” verzuchtte hij. De ziekte heeft niet alleen haar geheugen aangetast, maar ook haar karakter veranderd. Ze is een andere persoon geworden, iemand die haar zoon niet meer herkent. “Ik zei toen ik bij haar kwam: Ik ben het, John, je zoon. Toen antwoordde mijn moeder: Dat kunnen ze allemaal wel zeggen,” vertelt hij met pijn in zijn stem.
De verandering in het karakter van zijn moeder is voor John bijzonder moeilijk te accepteren. “Ze heeft een heel ander karakter gekregen. Het is mijn moeder nog wel, maar eigenlijk ook niet,” voegde hij eraan toe. Het is deze emotionele worsteling die zelfs de sterkste mensen kan breken, en het laat zien hoe kwetsbaar zelfs de grootste sporthelden kunnen zijn wanneer ze geconfronteerd worden met de onvermijdelijke aftakeling van een geliefde.
De erfelijke last van Alzheimer
Wat de situatie nog schrijnender maakt, is het feit dat de moeder van John al eerder te maken heeft gehad met deze vreselijke ziekte binnen haar familie. Johns oma leed namelijk ook aan Alzheimer, en zijn moeder verzorgde haar destijds. John herinnert zich nog goed hoe zijn moeder altijd heeft gezegd dat ze nooit in dezelfde situatie wilde belanden. “Mijn moeder heeft mijn oma destijds verzorgd en heeft daarna altijd gezegd: ‘Zo wil ik niet worden, mocht dat wel zo zijn, dan geef je maar een paar pillen of een spuitje’.”
Helaas heeft zijn moeder nooit de kans gehad om deze wens vast te leggen, waardoor John nu machteloos moet toekijken hoe ze dezelfde weg bewandelt als haar moeder. “Het is in mijn ogen een teken van echte liefde als je daar eerder een einde aan kan laten maken,” zei hij. Deze woorden laten zien hoe diep de pijn zit en hoe moeilijk het is voor John om zijn moeder te zien lijden onder deze ziekte.
Steun voor John de Wolf
De situatie van John de Wolf raakt niet alleen hemzelf, maar ook zijn familie, vrienden en iedereen die ooit met Alzheimer te maken heeft gehad. De ziekte is genadeloos en laat diepe littekens achter bij zowel de patiënt als de nabestaanden. John de Wolf heeft altijd zijn kracht en vastberadenheid getoond op het voetbalveld, maar in deze strijd tegen Alzheimer is er weinig dat hij kan doen om de uitkomst te veranderen.
Als samenleving kunnen we alleen maar onze steun betuigen aan John en anderen die door deze verschrikkelijke ziekte worden getroffen. Mocht je je betrokkenheid willen tonen, laat dan een bericht achter in de comments om je steun te betuigen aan John de Wolf en zijn familie in deze moeilijke tijd.
