Géza Weisz (39) speelt momenteel de rol van verrader in het populaire RTL-programma De Verraders — en hij blijkt er verrassend goed in te zijn. In een openhartig gesprek in de YouTube-serie Het Portret vertelt de acteur en ondernemer dat het continu bedriegen hem opvallend weinig moeite kostte. Tegelijkertijd doet hij voor het eerst uitgebreid zijn verhaal over een van de zwaarste periodes uit zijn leven, die samenviel met zijn deelname aan het programma.

Een rol die hem op het lijf geschreven is
Wie Géza Weisz kent van zijn werk als acteur, zal misschien niet verbaasd zijn dat hij de sluwe verrader overtuigend speelt in De Verraders. Toch verrast hij zichzelf met hoe moeiteloos het bedrog hem afgaat. “Dat is misschien wel de leukste rol die ik tot nu toe heb mogen spelen”, zegt hij in het interview. Als fan van het spel nam hij zijn deelname bijzonder serieus. Van vroeg in de ochtend tot laat in de avond moest hij liegen, manipuleren en zijn medespelers op het verkeerde been zetten — en dat bleek een tweede natuur te zijn. “Dat vond ik eigenlijk schrikbarend makkelijk”, bekent hij zonder schroom.

Opvallend is hoe Weisz zijn eigen gedrag in het spel moreel rechtvaardigt. Voor hem is er een duidelijke grens tussen de persoon die hij in het dagelijks leven is en de rol die hij vervult binnen de kasteelmuren van De Verraders. “Ik vind mezelf geen klootzak als ik mensen hier aan het bedriegen of naaien ben, want dat is het spel”, legt hij uit. Die mentale scheiding lijkt hem juist te hebben geholpen om volledig op te gaan in de competitie, zonder te worden gehinderd door schuldgevoel of twijfel.

Meer dan entertainment: een persoonlijk vluchtoord
Achter de stoere façade van de zelfverzekerde verrader schuilt echter een man die in zwaar weer verkeerde op het moment dat de opnames plaatsvonden. Géza Weisz beschrijft het afgelopen jaar als “een heel pittig jaar”. Hij liep een gescheurde voorste kruisband op waarvoor hij een operatie moest ondergaan, en ook op relationeel vlak verliep niet alles van een leien dakje. Maar het meest ingrijpende van alles was het overlijden van zijn vader, de gerenommeerde filmregisseur Frans Weisz, in december.

In dat licht bezien kreeg zijn deelname aan De Verraders een heel andere dimensie. Het kasteel waar de deelnemers verbleven, werd voor Weisz een toevluchtsoord — een plek waar de werkelijkheid even op afstand bleef. “Toen ik in dat kasteel kwam, was ik zo ver verwijderd van alles wat speelde, dat ik me daar eigenlijk gelukkiger voelde dan in de echte wereld”, vertelt hij. Zonder telefoon, zonder afleiding van buitenaf en zonder de dagelijkse confrontatie met zijn verdriet, kon hij zich volledig storten op het spel. Die totale onderdompeling gaf hem iets wat hij op dat moment hard nodig had: afleiding en structuur.

Het verlies van zijn vader raakt hem nog altijd diep
De woorden die Géza Weisz kiest om over zijn vader te spreken, zijn ontroerend in hun eerlijkheid. Wanneer hij een foto van Frans Weisz ziet, raakt hem dat nog steeds. “Onvoorstelbaar dat hij er niet meer is. Mijn hele leven dacht ik dat ik niet zonder hem zou kunnen leven. En dat kan ik dus wel”, zegt hij. Maar dat hij zonder zijn vader verder kan, neemt het verlies niet weg — integendeel. “Er is met het sterven van hem ook iets in mij gestorven”, erkent hij.

Wat hem het meest bijblijft, is de manier waarop zijn vader naar hem keek. “Ik vraag me af of ooit nog iemand mij zo zal zien”, zegt Weisz — een uitspraak die de diepe band tussen vader en zoon blootlegt. Toch probeert hij vooruit te kijken en niet te verzanden in rouw. “Ik kan nog steeds huilen van het lachen. Ik ben niet ongelukkig, maar er is wel iets veranderd”, beschrijft hij zijn huidige gemoedstoestand. Het zijn woorden van iemand die zijn verlies heeft geaccepteerd, maar het nooit volledig achter zich zal laten.

Stilstaan is er niet bij voor Weisz
Géza Weisz geeft zelf toe dat hij weinig ruimte neemt om te verwerken wat er allemaal is gebeurd. “Ik rijg alle afspraken aan elkaar en sta weinig stil”, zegt hij. Of dat bewuste keuze is of eerder een onbewust mechanisme, durft hij zelf niet met zekerheid te zeggen. “Dat weet ik niet. Misschien ben ik bang om alleen te zijn”, peinst hij hardop. Het is een zeldzame blik van kwetsbaarheid bij een man die in De Verraders juist onverstoorbaarheid uitstraalt.

Die combinatie van kracht en kwetsbaarheid maakt zijn portret des te boeiender. Waar hij in het spel koel en berekenend opereert, toont hij in het interview een man die worstelt met zijn emoties en zijn verlies — en die misschien juist dankzij het spel tijdelijk lucht kon happen. Het is een dualiteit die velen zullen herkennen: soms is afleiding de beste manier om met verdriet om te gaan.

Ook andere deelnemers doen openhartige onthullingen
Weisz is overigens niet de enige deelnemer die openlijk terugblikt op zijn ervaringen in De Verraders. Zo vertelde Roelof Hemmen dat hij zichzelf heeft verbaasd met hoe goed liegen en bedriegen hem afging — iets wat hij vooraf niet van zichzelf had verwacht. Beau Schneider sprak op haar beurt over de conflicten die het programma teweegbrengt: “Mensen keren zich tegen je”, aldus Schneider, die de sociale dynamiek in het kasteel als uiterst intens ervoer. En Kimmylien Nguyen liet weten nog steeds spijt te hebben van een keuze die ze tijdens het spel maakte, al gaf ze niet in detail prijs om welke beslissing het precies gaat.

Het zijn uitspraken die laten zien hoe De Verraders meer is dan puur vermaak. Het programma dwingt deelnemers om grenzen te verkennen — van hun eigen moraliteit, hun emoties en hun sociale vaardigheden. Voor sommigen is dat een onthullende ervaring, voor anderen een beproeving. Voor Géza Weisz was het in de eerste plaats een reddingslijn in een moeilijke periode.

De Verraders blijft groot kijkersucces
Inmiddels is duidelijk dat het nieuwe seizoen van De Verraders opnieuw grote aantallen kijkers trekt op RTL. De spanning rond de Ronde Tafel, waarbij deelnemers proberen te achterhalen wie de verraders zijn, houdt Nederland wekelijks in de greep. Met deelnemers als Géza Weisz, die niet alleen in het spel maar ook daarbuiten voor opschudding zorgen met hun verhalen, lijkt het programma ook dit seizoen een vaste plek te veroveren in de gesprekken van alledag. De combinatie van strategisch spel, emotionele drama’s en persoonlijke onthullingen maakt De Verraders tot meer dan een spelshow — het is een inkijkje in hoe mensen zich gedragen onder druk, en wat hen drijft als de camera’s draaien.
Bronnen en credits
Bronnen: Ditjes & Datjes, Nieuws.nl, RTL Nieuws










