Sherida Spitse beleefde afgelopen dinsdag een emotioneel einde aan haar indrukwekkende carrière als international bij de Oranje Leeuwinnen. Na maar liefst 248 interlands en talloze onvergetelijke momenten nam ze afscheid tijdens een oefenwedstrijd tegen Canada, die met 1-0 werd gewonnen in Nijmegen. De emoties liepen hoog op, en zelfs tophandbalster Estavana Polman kon het niet nalaten stil te staan bij dit betekenisvolle vertrek.
Afscheid in Nijmegen
In het stadion van NEC droeg Spitse voor de laatste keer de aanvoerdersband. Het was een symbolisch moment toen ze na 48 minuten – een getal dat symbool staat voor haar carrière – het veld verliet onder luid applaus van de Oranje Leeuwinnen, de Canadese tegenstanders en het volledige publiek. Zelfs Wesley Sneijder, de recordinternational van de mannen, was aanwezig om haar te eren. Dit benadrukte de waardering die Spitse kreeg van niet alleen haar teamgenoten, maar ook van de bredere sportgemeenschap.
Bijzondere momenten en dankbaarheid
Tijdens haar afscheidspeech bedankte Spitse de fans met de woorden: “Daar sta je dan…”. Ze memoreerde haar reis vanaf 2006, toen ze voor slechts honderd toeschouwers speelde, tot nu met stadions die gevuld zijn met 35.000 mensen. “Ik heb altijd die verbinding met jullie gevoeld,” sprak ze emotioneel. “Ik hoop dat jullie dit fantastische team blijven steunen, ook al ben ik er niet meer.” Haar boodschap was er een van dankbaarheid en liefde, niet alleen naar de fans, maar ook naar haar teamgenoten en vrienden.
Support van Estavana Polman
Op een afstand van zo’n 1700 kilometer, in Boekarest, leefde ook Estavana Polman mee met het afscheid van Spitse. De handbalster, die voor Rapid Bucuresti speelt, deelde op sociale media een video van haar televisie, waarop een applaudisserende Spitse het veld verliet. “Trots,” schreef Polman, vergezeld van een oranje hartje en een vuur-emoticon. De vriendschap tussen Polman en Spitse is hecht, en ze zien elkaar regelmatig, zowel binnen als buiten het sportseizoen.
Vriendschap en respect
Dat de vriendschap tussen Polman en Spitse sterk is, blijkt uit hun regelmatige ontmoetingen, zoals afgelopen zomer tijdens hun vakantie in Spanje. Ze deelden meerdere maaltijden samen en wisselden ervaringen uit. Deze wederzijdse bewondering en respect spreken boekdelen over hun band, die verder gaat dan alleen hun status als sporticonen in Nederland.
Eerbetoon aan Wesley Sneijder
In een gesprek met Sportnieuws.nl gaf Spitse aan dat, ondanks haar indrukwekkende aantal interlands, ze zichzelf altijd als een bescheiden en nuchtere Fries beschouwt. “Maar dat ik iets heb betekend voor het vrouwenvoetbal, dat is wel duidelijk,” vertelde ze. Tijdens haar afscheid liep ze trots het veld op met haar kinderen, Jens en Mila, wat de cirkel rondmaakte. Haar kinderen betekenen veel voor haar, en ze kijkt ernaar uit om meer tijd met hen door te brengen.
Een rijk gevulde carrière
Spitse begon haar interlandcarrière op 31 augustus 2006, tegen Engeland. Gedurende haar 247 wedstrijden heeft ze veel meegemaakt met de Oranje Leeuwinnen. Het hoogtepunt was ongetwijfeld de EK-winst in 2017 op eigen bodem, een prestatie die Nederland op de kaart zette in het vrouwenvoetbal. Daarnaast behaalde ze een zilveren medaille op het WK van 2019 in Frankrijk, wat haar reputatie als topvoetbalster verder verstevigde.
Persoonlijke offers en beslissingen
Helaas kon Spitse niet deelnemen aan de Olympische Spelen van 2021 in Tokio vanwege een knieblessure. Dit was een moeilijke periode voor haar, maar ze gebruikte de tijd om te reflecteren op haar carrière en de persoonlijke offers die ze had gebracht. Nu is het tijd om afscheid te nemen van haar rol als international, zodat ze meer tijd kan doorbrengen met haar familie. Desondanks blijft ze actief in het voetbal, gezien haar betrokkenheid bij Ajax.
Nalatenschap en inspiratie
De nalatenschap van Sherida Spitse strekt zich verder uit dan alleen haar prestaties op het veld. Haar toewijding, leiderschap en vastberadenheid hebben de weg geëffend voor toekomstige generaties vrouwelijke voetballers in Nederland en daarbuiten. Spitse heeft laten zien dat met hard werken, passie en loyaliteit aan je team ongelooflijke hoogtes kunnen worden bereikt. Haar verhaal blijft een inspiratie voor velen die dromen van een carrière in de sport. Terwijl ze afscheid neemt van haar rol als international, is de impact die ze heeft gehad op het vrouwenvoetbal onmiskenbaar en blijvend.
