Erben Wennemars overleeft herseninfarct op kritisch moment: ‘Tijd was een cruciale factor’

Erben Wennemars ontsnapte onlangs maar net aan een levensbedreigende situatie. De voormalig topschaatser en tv-analist, die dit jaar vijftig werd, kreeg plotseling een herseninfarct. Omdat hij op het juiste moment alarm sloeg, liep het goed af. Zijn vrouw Renate Wennemars beschrijft in een openhartige column in De Stentor hoe die dag er voor haar uitzag, en welk effect de gebeurtenis op het gezin heeft gehad.

Een onheilspellend telefoontje

Het was een gewone dag, totdat Renate haar telefoon zag oplichten. Haar man belde, maar hij klonk niet normaal. In haar column beschrijft ze het moment nauwkeurig: hij sprak langzaam en golvend, alsof hij dronken was. Wat ze kon opvangen, was dat het niet goed met hem ging en dat hij al bij de huisarts was. Vervolgens nam de assistente de telefoon over. Die deelde mee dat er een ambulance onderweg was en dat Wennemars naar de spoedeisende hulp zou worden gebracht.

Zonder aarzelen vertrok Renate richting Zwolle. In het ziekenhuis kreeg ze van de dienstdoende specialist te horen wat er aan de hand was. Een herseninfarct, zo luidde de diagnose. Op een scan was geen doorbloeding zichtbaar in het deel van de hersenen dat de spraak aanstuurt. Dat wees op een blokkade, een zogeheten propje. Voor Renate was dit nieuws aanvankelijk onbegrijpelijk. Volgens haar column vroeg ze de specialist zelfs eerst wat een herseninfarct precies inhoudt.

Snel handelen maakte het verschil

Bij een herseninfarct is tijd de belangrijkste factor. Hoe eerder medische hulp wordt ingeschakeld, hoe groter de kans op volledig herstel. In het geval van Erben Wennemars bleek dit bepalend. Doordat hij zelf contact opnam met de huisarts en de hulpdiensten snel ter plaatse waren, kon er tijdig worden ingegrepen. Renate schrijft daarover: “Wat we wel weten is dat tijd een cruciale factor is geweest.”

Na vierentwintig uur in het ziekenhuis en meerdere onderzoeken mocht Wennemars weer naar huis. Van speciale leefregels of langdurige beperkingen was volgens de berichten geen sprake. Dat is opmerkelijk, want een herseninfarct laat bij veel patiënten blijvende gevolgen achter. De goede afloop onderstreept bovendien hoe belangrijk het is om symptomen als spraakproblemen serieus te nemen en onmiddellijk hulp te zoeken.

De schrik zit er diep in

Ondanks de voorspoedige medische afloop is de emotionele impact groot. Renate Wennemars laat in haar column aan De Stentor weinig aan de verbeelding over: “Hij is zich rot geschrokken en ik ook. Het kan gewoon. Je kunt zomaar omvallen. Ook al ben je fit.” Die laatste toevoeging is veelzeggend. Erben Wennemars stond altijd bekend als een atletische en vitale man. Zijn carrière als topsporter versterkte dat beeld. Toch bleek ook hij niet immuun voor een plotse medische crisis.

Bovendien raakt het incident aan een breder gevoel van kwetsbaarheid. Een herseninfarct treft mensen van alle leeftijden en kondigt zich zelden aan. Voor een man van vijftig, voormalig topsporter, is zo’n diagnose des te harder aankomen. Toch kiest Wennemars blijkbaar voor een positieve benadering. Volgens Renate deelt hij sindsdien extra stevige knuffels uit aan iedereen die hij tegenkomt. “Ik leef nog,” zegt hij dan. Daarin klinkt zowel opluchting door als een nieuw besef van wat er op het spel stond.

Van schaatsbaan naar analistenstoel

Erben Wennemars bouwde in zijn actieve schaatscarrière een solide reputatie op. Na zijn tijd als topsporter maakte hij de overstap naar de televisie, waar hij als schaatsanalist regelmatig te zien was. Hij werd een vertrouwd gezicht voor schaatsliefhebbers in Nederland. Zijn directe stijl en diepgaande kennis van de sport maakten hem populair bij een breed publiek. Daarmee groeide hij uit tot een van de bekendere voormalige schaatsers in de Nederlandse media.

Zijn gezondheidsincident trekt daarom ook veel aandacht buiten de schaatswereld. Meerdere grote Nederlandse media, waaronder De Telegraaf, het Algemeen Dagblad, RTL Boulevard en NU.nl, namen het nieuws vrijwel onmiddellijk over nadat Renate haar column had gepubliceerd in De Stentor. De berichtgeving laat zien hoe groot zijn naamsbekendheid nog steeds is, ook nu hij minder prominent aanwezig is op televisie.

Een wake-upcall voor iedereen

Het verhaal van Erben Wennemars is meer dan een gezondheidsbericht over een bekende Nederlander. Het benadrukt ook hoe onverwacht een herseninfarct kan toeslaan. Zelfs mensen die er lichamelijk goed voorstaan, zijn niet gevrijwaard. Symptomen zoals plotselinge spraakproblemen, verwardheid of een scheef gezicht vragen om directe actie. In dat opzicht heeft de timing in dit geval levensreddend gewerkt. Dat Wennemars zelf de stap naar de huisarts zette, was de eerste en misschien wel belangrijkste beslissing.

Daarnaast laat de column van Renate Wennemars zien hoe een dergelijke gebeurtenis ook de partner raakt. Zij was degene die het alarmeringsproces vanop afstand meemaakte en vervolgens in allerijl naar het ziekenhuis reisde. Het is haar openhartigheid die dit verhaal zijn menselijke dimensie geeft. Ze kiest er bewust voor om het te delen, vermoedelijk ook om anderen bewust te maken van de symptomen en de urgentie die daarmee gepaard gaan.

Herstel en nieuwe focus

Inmiddels gaat het naar omstandigheden weer goed met Erben Wennemars. Hij is thuis en heeft geen speciale beperkingen opgelegd gekregen. Toch zal dit incident ongetwijfeld zijn sporen nalaten. Een herseninfarct doet iets met iemands kijk op het leven, zelfs als de medische afloop meevalt. De woorden van Renate maken dat concreet: de extra knuffels die hij uitdeelt en zijn terloopse opmerking “Ik leef nog” zeggen meer dan een lang verhaal. Of en wanneer Wennemars zijn publieke werkzaamheden weer volledig oppakt, is nog niet duidelijk. Wat wel duidelijk is: hij heeft de schrik van zijn leven gehad, en dat beseft hij als geen ander.