De Nederlandse horlogemaker Kalle Slaap kreeg afgelopen juli een zeer unieke opdracht vanuit Engeland: de restauratie van een Rolex-horloge dat eerst door het darmkanaal van een koe was gegaan en vervolgens 50 jaar in een weiland lag.
De eigenaar van het horloge, de 95-jarige boer James Steele, verloor zijn kostbare Rolex in 1974 op zijn boerderij in Shropshire, nabij de grens met Wales.
Het Verlies en de Vondst
Steele droeg het horloge sinds zijn twintigste en had er een grote emotionele waarde aan gehecht. Na jaren van vergeefse zoektochten gaf hij de hoop op. Totdat in juni 2024 iemand met een metaaldetector het horloge op het weiland vond. Hoewel Steele blij verrast was, dacht hij dat het horloge onherstelbaar beschadigd was door de tijd en de omstandigheden.
Restauratie als Uitdaging
Via zijn kleindochter kwam Steele bij Kalle Slaap terecht, die met zijn team in Grootschermer, Noord-Holland, de uitdaging aannam. “We hadden nog nooit zo’n extreme schade aan een horloge gezien,” vertelde Slaap, die het project als een soort wetenschappelijk experiment beschouwde. Er werd onderzocht welke onderdelen nog te redden waren, ondanks de ernstige roestvorming en schade.
Resultaat van 160 Uur Werk
Na 160 uur werk met vier man bleek dat slechts 20 procent van de onderdelen vervangen hoefde te worden. De rest kon gered worden door zorgvuldig schoonmaken en restaureren. Ondanks de moeilijkheden begon het horloge weer te lopen.
Emotionele Terugkeer van de Rolex
Vanwege de leeftijd van Steele werd besloten om het horloge al eerder dan gepland aan hem terug te geven. Het team reisde afgelopen zondag naar Engeland om het persoonlijk te overhandigen. De boer was emotioneel en dolblij met het resultaat. Volgens Slaap had Steele “de dag van zijn leven”.
Herstel van Levenslust
De vondst en het herstel van het horloge hadden een grote positieve impact op de gezondheid en het welzijn van Steele, die herstellende was van een gebroken heup en zich steeds verder terugtrok. Door de media-aandacht kreeg hij meer aanspraak in zijn dorp, wat hem zichtbaar opfleurde. Tegen de lokale krant The Advertizer zei Steele: “Ik heb weer een lach op mijn gezicht.”
De indrukwekkende restauratie van het horloge herstelde niet alleen een waardevol erfstuk, maar gaf Steele ook een nieuwe levensenergie.
