Angela de Jong sloopt Marco Borsato ondanks vrijspraak: ´Walgelijke vent!´

Angela de Jong heeft weinig goede woorden over voor de manier waarop Marco Borsato zijn terugkeer op televisie vormgeeft. De columniste en televisierecensente liet in de AD Media Podcast van zich horen met forse, onverbloemde kritiek op de zanger. Haar boodschap is simpel: wie echt zijn verantwoordelijkheid wil nemen, kiest niet voor de gemakkelijke weg. En precies die gemakkelijke weg, zo vindt ze, heeft Borsato bewust gekozen.

Terugkeer via de achterdeur

Marco Borsato verschijnt voor het eerst weer op de Nederlandse televisie in het programma van zijn goede vriend, sterrenchef Sergio Herman. De twee gaan samen op reis en de camera’s zijn erbij. Voor veel kijkers is het de eerste keer dat ze de zanger weer in beeld zien na een langdurige, bewogen afwezigheid uit de media. Borsato vertelt in het programma ook over zijn band met zijn ex-vrouw Leontine Ruiters. Hij spreekt vol waardering over hun verleden en noemt de twee nog altijd beste vrienden.

Die vriendschappelijke sfeer maakt de terugkeer voor sommigen begrijpelijk. Waarom zou je niet ingaan op een uitnodiging van een goede vriend? Toch is dat argument voor Angela de Jong totaal onvoldoende. Zij ziet in deze televisiezet iets veel berekenenders. Bovendien stelt ze een simpele maar rake vraag: als hij die reis echt voor zichzelf wil maken, waarom staan er dan camera’s bij?

Het ‘lafbek’-verwijt dat hard aankomt

In de AD Media Podcast laat De Jong er geen gras over groeien. Ze noemt Borsato ronduit een lafbek. Haar redenering is helder en direct. “Als je een vent bent, kies je de meest scherpe interviewer van dit land, dan ga je daar zitten en dan vertel je in één keer je verhaal en dan beantwoord je alle vragen”, zegt ze. “En als je een lafbak bent, dan ga je lekker met Sergio op reis.” De uitspraak klinkt hard, maar De Jong maakt geen excuses voor haar standpunt.

Ze vergelijkt de aanpak bovendien met die van de Belgische televisiepersoonlijkheid Tom Waes, die destijds zijn comeback maakte via een wielerprogramma. “Het is wel echt Tom Waes in het kwadraat”, aldus De Jong. Daarmee maakt ze duidelijk dat ze dit soort mediakeuzes niet voor het eerst ziet, en er ook niet voor het eerst zo kritisch over is. Bovendien vindt ze de constructie in het geval van Borsato extra stuitend, omdat er naar haar mening nog genoeg onbeantwoorde vragen liggen.

Mediajournalisten delen de kritiek gedeeltelijk

Niet iedereen aan de podcasttafel deelt het oordeel van Angela de Jong volledig. Marcus den Blanken toont enig begrip voor de keuze van de zanger. Hij wijst op de vriendschap tussen Borsato en Herman en stelt dat het logisch is om ja te zeggen tegen een vriend die je uitnodigt. “Ja, dan kun je wel eerst bij Jinek gaan zitten, maar waarom zou je niet ja zeggen en gewoon die reis gaan maken?”, zegt Den Blanken. De Jong pareert dat argument direct: juist omdat er nog losse eindjes zijn, valt de keuze voor een veilige omgeving slecht te verdedigen.

Collega Dennis Jansen sluit zich dichter aan bij de kritische lijn van De Jong. Hij omschrijft de aanpak van Borsato als “lekker makkelijk, lekker veilig en een beetje laf”. Daarnaast stelt hij dat de zanger deze stap bewust heeft gezet. Wie echt de schijnwerpers wil vermijden, neemt geen uitnodiging aan voor een televisieprogramma. “Hij denkt toch na van: dit is een zachte landing”, aldus Jansen. Daarmee nuanceert hij zijn eigen begrip: de keuze mag dan vriendschappelijk voelen, ze is ook strategisch.

Witwassen of menselijk gebaar?

Angela de Jong gaat verder dan alleen het labelen van de mediakeuze als laf. Ze noemt het ook ronduit “witwassen”. Daarmee bedoelt ze dat Borsato zijn imago probeert op te poetsen zonder de lastige vragen te beantwoorden die daar eigenlijk bij horen. “Het is lekker witwassen, echt”, zegt ze. Ze voegt daar emotioneel aan toe dat ze het slachtoffer in kwestie eigenlijk liever een reis naar Italië had gegund, en dan zonder camera’s. De vergelijking is scherp en beoogd. De Jong laat hiermee zien dat haar kritiek niet alleen over mediaethiek gaat, maar ook over persoonlijke verantwoordelijkheid.

Toch zijn er ook mensen die de situatie genuanceerder bekijken. Er zijn tegenstrijdige berichten over de vraag of Borsato met dit programma bewust een imagostrategie uitvoert, of dat hij simpelweg ja heeft gezegd tegen een vriend. Die twee opvattingen staan lijnrecht tegenover elkaar in de podcast, en beide perspectieven vinden hun aanhangers in het bredere publieke debat.

Wat de discussie blootlegt

De ophef rond de tv-terugkeer van Marco Borsato raakt aan een bredere vraag: hoe horen publieke figuren hun terugkeer in de schijnwerpers te vormgeven na een periode van controverses? Angela de Jong vertegenwoordigt daarin een duidelijke positie: transparantie en confrontatie gaan boven comfort en vriendschapsbanden. Die visie resoneert bij een deel van het publiek, dat al langer wacht op een openhartig en ongemakkelijk gesprek met de zanger. Het feit dat zo velen die mening delen, maakt de keuze van Borsato des te meer onderwerp van debat.

Ondertussen blijft de vraag hangen of Marco Borsato ooit alsnog dat kritische interview zal geven waar De Jong zo sterk op aandringt. Voorlopig houdt hij vast aan zijn eigen tempo en zijn eigen keuzes, en dat maakt hem kwetsbaar voor precies het soort felle kritiek dat hij nu over zich heen krijgt. De discussie in mediakringen is daarmee allerminst gesloten.