Angela de Jong richt haar pijlen op twee fronten tegelijk: het nieuwe boek van Dieuwke Wynia én de journalisten die haar daarna interviewden. Wynia’s memoir ‘Je Mist Meer Dan Je Ziet’ ligt sinds afgelopen weekend in de winkels, maar de ontvangst is allesbehalve hartelijk. Vooral de vraag wat de voormalig hoofdredacteur naliet te zeggen, wakkert de discussie aan.
Elf jaar bij een iconisch programma
Dieuwke Wynia werkte maar liefst elf jaar bij ‘De Wereld Draait Door’. Acht van die jaren was zij hoofdredacteur van het populaire talkshowprogramma. Na haar vertrek bleef het lange tijd stil. Zes jaar later echter barstte de bom. Het programma kwam zwaar onder vuur te liggen vanwege een vermeende angstcultuur op de werkvloer. Wynia werd daarbij niet gespaard. Ook zij werd verantwoordelijk gehouden voor wat zich achter de schermen had afgespeeld.
Nu, jaren na dat schandaal, heeft Wynia besloten haar kant van het verhaal te vertellen. Haar boek draagt als ondertitel: ‘Een persoonlijk verhaal over schoonheid, macht en seksisme bij de televisie’. Daarin beschrijft zij haar eigen ervaringen in de mediawereld. Bovendien reflecteert zij op de dynamieken die zij meemaakte bij DWDD. Toch is het juist die persoonlijke invalshoek die critics als Angela de Jong de verkeerde kant op zien gaan.
De Jong trekt het boek open in podcast en column
Angela de Jong, mediacolumnist van het AD, liet er geen gras over groeien. Ze besprak het boek uitvoerig in de AD Media Podcast én schreef er een column over. Haar conclusie is helder en hard. Volgens haar zet Dieuwke Wynia zichzelf in het boek neer als het ware enige slachtoffer van DWDD. De Jong hanteert daarbij een spottende toon. Ze stelt dat Wynia blijkbaar het grootste slachtoffer van het hele verhaal wil zijn.
Dat steekt De Jong des te meer omdat zij in het boek, naar eigen zeggen, ‘geen berouwvol woord’ aantrof. Geen erkenning over hoe Wynia jarenlang tegen mensen zou hebben geschreeuwd, medewerkers tegen elkaar zou hebben uitgespeeld, hen zou hebben gekleineerd of tot de grond zou hebben afgebroken. Dit zijn beschuldigingen die eerder al circuleerden rondom de DWDD-kwestie. Wynia zelf erkent in haar boek slechts dat zij er soms te hard op was. Verder dan dat gaat zij niet, aldus De Jong.
Burn-outs bij ondergeschikten: ‘Ze heeft het nooit gewusst’
Eén van de meest opvallende punten in De Jongs kritiek betreft de burn-outs die medewerkers van DWDD zouden hebben gekregen. Wynia lijkt in haar boek te suggereren dat zij hiervan niet op de hoogte was. Angela de Jong citeert die bewering scherp en laat er weinig heel van. Haar conclusie: ‘Ze was “soms” te hard, veel verder komt Wynia niet. Burn-outs bij haar ondergeschikten? Ze heeft het nooit gewusst.’ Daarmee geeft De Jong aan dat de zelfreflectie in het boek naar haar mening ver ondermaats blijft.
Bovendien wijst De Jong erop dat Wynia in het boek geen echte verantwoordelijkheid neemt. Een beperkte erkenning dat zij wel eens te direct was, volstaat niet, vindt de columnist. Juist omdat de beschuldigingen destijds zwaar wogen, had de voormalig hoofdredacteur in haar boek meer ruimte moeten maken voor eerlijkheid tegenover de mensen die schade zeggen te hebben ondervonden.
Kritiek op Trouw en NRC: slachtoffers hätten moeten worden gebeld
Opmerkelijk is dat Angela de Jong haar kritiek niet beperkt tot het boek zelf. Zij haalt ook uit naar de interviews die Wynia gaf aan Trouw en NRC. Die gesprekken vindt zij te weinig kritisch. Volgens De Jong hadden de journalisten die gesprekken anders moeten voorbereiden. Zij stelt dat redacteuren voorafgaand aan de interviews contact hadden moeten opnemen met slachtoffers van de DWDD-angstcultuur. Vervolgens hadden zij die verhalen aan Wynia moeten voorleggen tijdens het interview. Zo had de voormalig hoofdredacteur directer bevraagd kunnen worden over de beschuldigingen aan haar adres.
Daarmee plaatst De Jong het bredere journalistieke debat centraal. Zij beschouwt de interviews als een gemiste kans. Of de journalisten van Trouw en NRC hebben gereageerd op die kritiek, is vooralsnog niet bekend. Dit is de beoordeling van Angela de Jong, die vanuit haar rol als mediacolumnist al jaren kritisch schrijft over de gang van zaken in de Nederlandse mediasector.
Wynia zwijgt vooralsnog over de kritiek
Of Dieuwke Wynia heeft gereageerd op de harde woorden van Angela de Jong, is op basis van de huidige berichtgeving niet duidelijk. In de bronnen die dit artikel onderbouwen, komt geen reactie van haar kant naar voren. Dat maakt de situatie vooralsnog eenzijdig belicht. De discussie beperkt zich in de media tot de stem van De Jong, die het boek van Wynia grondig heeft uitgespit.
Het is niet de eerste keer dat Angela de Jong de vinger legt bij het gebrek aan verantwoording rondom de DWDD-kwestie. Bovendien heeft zij eerder ook aandacht gevraagd voor de positie van oud-medewerkers die negatieve ervaringen beschreven. Daarmee past haar kritiek op dit boek in een langere lijn van journalistieke waakzaamheid ten aanzien van het programma en de mensen die het leidden.
Een boek dat meer vragen oproept dan het beantwoordt
‘Je Mist Meer Dan Je Ziet’ had een kans kunnen zijn om een nieuw hoofdstuk te openen in het DWDD-debat. Daarom treft de kritiek van Angela de Jong extra hard. Volgens haar heeft Dieuwke Wynia die kans laten liggen. In plaats van een open en eerlijk relaas levert het boek haar inziens een zelfrechtvaardigend verhaal op, waarin de eigen pijn centraal staat en de pijn van anderen onderbelicht blijft. De discussie over de erfenis van De Wereld Draait Door is hiermee bepaald nog niet gesloten.
