Sjoerd Mossou zit niet meer in de perszaal. De 48-jarige voetbaljournalist van het Algemeen Dagblad verlaat het WK voetbal in de Verenigde Staten en vliegt met spoed terug naar Nederland. De reden is hartverscheurend: zijn vader is ernstig ziek en heeft nog maar weinig tijd.
Jarenlang het gezicht van het WK-verslag
Mossou is al jaren een vaste naam als het gaat om voetbaljournalistiek in Nederland. Voor het Algemeen Dagblad volgt hij het Nederlands elftal op de voet, ook bij grote toernooien. Dit WK in de Verenigde Staten was voor hem dan ook een logisch volgende stap. Hij was ter plekke om verslag te doen van Oranje, die zondagavond in Dallas voor het eerst in actie zou komen tegen Japan.
Dat Mossou al in Kansas City zat en de nodige voorbereidingen had getroffen, maakt zijn vertrek des te opvallender. Hij liet zondagochtend via zijn column in het Algemeen Dagblad weten dat zijn koffer al ingepakt stond. Zijn vliegtuig zou over een paar uur vertrekken richting Nederland. Niet voor een interview of een reportage elders, maar voor zijn vader.
Vader op sterven: ‘Hij had me op het hart gedrukt’
In zijn column schrijft Mossou openhartig over de situatie. Zijn vader had hem de week daarvoor nog aangespoord om gewoon naar het WK te gaan. “Vorige week had hij me nog op het hart gedrukt dat ik gewoon naar het WK moest gaan, dat hij op me zou wachten, dat we straks na de zomer nog een keer lekker samen naar NAC konden”, schrijft de journalist.
Dat plan ging echter niet door. Volgens Mossou gaat zijn vader de afgelopen dagen snel achteruit vanwege een tumor in zijn hoofd. “Maar de tumor in zijn hoofd denkt daar anders over”, schrijft hij. “De laatste dagen ging hij zo snel achteruit, dat er geen keuze meer was.” Daarmee maakt Mossou duidelijk dat zijn vertrek niet vrijwillig is, maar onontkoombaar.
Een man die zijn hand vasthield in het stadion
De column van Mossou is niet alleen een bericht over zijn vertrek. Het is bovendien een liefdesverklaring aan zijn vader. Hij beschrijft de man als “een ongelooflijk lieve man” en deelt een bijzondere herinnering uit zijn jeugd. Als elfjarige jongen bezoekt hij samen met zijn vader een wedstrijd van NAC in het oude stadion aan de Beatrixstraat in Breda.
Een politieman te paard stormt onverwacht door de menigte. De jonge Sjoerd grijpt zijn vaders hand vast. Zijn vader, normaal de rust zelve, roept de agent woedend toe: “Hé! Vuile hufter! Doe normaal! Er lopen hier kinderen!” Daarna lopen ze zwijgend door de wijk Boeimeer naar huis. “Toen we al bijna thuis waren, zat zijn hand nog steeds stevig om mijn schouder geklemd”, schrijft Mossou.
De rollen omgedraaid: ‘Nu is het onze beurt’
De journalist beschrijft ook hoe zijn vader later in zijn leven dezelfde zorg toonde aan zijn kleinkinderen. “Zijn grote handen krulden jaren later nog talloze keren om de mini-schouders van mijn kinderen, iedere keer als ze het waagden om iets te dicht bij de stoeprand te lopen”, aldus Mossou. Die tederheid en waakzaamheid typeert de vader van de journalist.
Nu zijn echter de rollen omgedraaid. Mossou schrijft: “Nu is het onze beurt om zijn schouder vast te houden. Ik kan niet wachten om straks samen te praten, samen te zwijgen, samen voetbal te kijken, nog eventjes samen te zijn.” Het WK, hoe groot ook, is daarbij volledig naar de achtergrond verdwenen. “De weinige tijd die we samen nog hebben, is oneindig veel meer waard dan dit godvergeten WK”, stelt hij onomwonden.
Oranje speelt door, Mossou niet aanwezig
De wedstrijd van het Nederlands elftal tegen Japan in Dallas op zondagavond gaat uiteraard gewoon door. Mossou zal die eerste groepswedstrijd van Oranje op dit WK echter niet meer bijwonen als verslaggever ter plaatse. Zijn collega’s van het Algemeen Dagblad zullen het verslag overnemen. Over een eventuele terugkeer naar het toernooi is niets bekend.
Het vertrek van een prominent journalist midden in het WK is ongebruikelijk, maar de omstandigheden laten geen andere keuze. Mossou zelf legt in zijn column de prioriteiten helder neer. “Geniet de komende weken van deze vloedgolf aan voetbal, schreeuw Oranje naar voren, verlies uzelf in deze megalomane viering van de bijzaak”, schrijft hij, niet zonder ironie. “Zelf ga ik nu eerst naar pa, de grote vriendelijke reus, de man die me leerde hoeveel liefde waard is.”
Openhartigheid raakt breed publiek
De column van Sjoerd Mossou circuleert breed op sociale media en raakt duidelijk een snaar. De openhartigheid waarmee hij schrijft over zijn vader en over de keuze om het WK achter zich te laten, spreekt velen aan. Juist omdat hij niet klaagt, maar simpelweg uitlegt wat er voor hem werkelijk telt, maakt het bericht indruk.
Daarmee plaatst Mossou onbedoeld een spiegel voor zijn lezers. Voetbal brengt emoties, samenhorigheid en grote verhalen. Maar soms is de werkelijkheid buiten het stadion groter dan alles wat zich daarbinnen afspeelt. Voor Mossou is dat nu het geval. Hij is onderweg naar huis, naar zijn vader, en laat het WK aan anderen over.
Bronnen en credits
Bronnen: Showblad.nl, Socialnieuws.nl
