De film The Substance brengt een nieuwe dimensie naar het body horror-genre, en dat heeft vooral te maken met de gedurfde prestaties van actrices Demi Moore en Margaret Qualley. In een openhartig gesprek met De Telegraaf vertellen ze over hun extreme ervaringen tijdens de opnames. Moore, die bekend staat om haar rollen in de jaren ’80 en ’90, en Qualley, bekend van Once Upon a Time… in Hollywood, onthullen wat het voor hen betekende om zo volledig bloot te geven, zowel fysiek als emotioneel.
De film en de inhoud
The Substance gaat over actrice Elisabeth Sparkle, gespeeld door Demi Moore, die op het punt staat haar carrière te verliezen door haar leeftijd. Wanneer een middel haar de kans biedt om weer jong te zijn, grijpt ze die kans, maar de gevolgen zijn onomkeerbaar. Moore was verrast door de extreme wendingen van het verhaal: “De helft van de tijd krijg ik scripts waarbij ik snel weet waar het heen gaat, maar hier was dat totaal niet het geval. En dat het zó extreem werd had ik echt niet kunnen denken.”
De vergelijking met Demi Moore
De film vertoont duidelijke parallellen met Moore’s eigen carrière en de uitdagingen die ze heeft ervaren met ouderdom en verandering. Moore wijst op de dubbele standaard die vrouwen vaak ervaren in de filmindustrie: “De aandacht voor het fysieke is niet exclusief voor onze industrie, maar de nadruk ligt wel veel hoger. In de jaren ’80 en ’90 vond ik het veel harder op dat vlak. Mannen worden ouder en ruw, vrouwen worden gewoon afgedankt. In deze film laten we zien wat voor mannen vaak de perfecte vrouw is, en wat vrouwen zichzelf aandoen om daaraan te voldoen, soms tot in extremen.”
Naaktscènes op de set
Margaret Qualley speelt de jongere versie van Sparkle en herinnert zich de naaktscènes met Moore met een lach: “Ik las het script als een verknipte versie van Assepoester of Belle en het Beest. En die naaktscènes? Dat is niks joh. Ik had een naakte Demi Moore boven op mijn lichaam liggen. Dat is een prima positie hoor!” Deze scènes, waarin beide actrices volledig naakt zijn, werden gefilmd in een badkamer en waren voor beide vrouwen een uitdaging.
kwetsbaarheid en humor
Moore voegt toe: “We hadden veel aan elkaar in die scènes. Soms moet je de humor ergens van inzien om het te laten werken.” Qualley bevestigt dat hun goede verstandhouding hielp om de ongemakkelijke momenten te verlichten: “Godzijdank mogen we elkaar. Anders was dit echt zwaar ongemakkelijk geweest.”
de impact op de acteurs
De fysieke en emotionele impact van de film was aanzienlijk. Moore benadrukt de uitdagingen van de make-up en de transformatie: “Ik heb echt enorm respect gekregen voor acteurs die dit vaker doen. Op een gegeven moment had ik zelfs een bochel, waarbij ik voorover moest lopen. Dat ga je voelen.” Qualley voegt eraan toe: “Ik moest ook een jaar herstellen. Ik kreeg allemaal dingen op mijn gezicht gelijmd en een enorm gewicht aan één kant van mijn lichaam, waardoor ik helemaal opzij moest leunen.”
de realiteit van de opnames
Moore sluit af met een reflectie op de werkelijkheid van het filmen: “Ik wist wel een beetje waar ik aan begon, maar wat je op papier leest, pakt in de realiteit soms anders uit. Inclusief alle voorbereidingen hebben we zo’n zes maanden in deze wereld geleefd. Het was krankzinnig.” Zowel Moore als Qualley hebben hun grenzen verlegd en hun ervaringen benadrukken de intensiteit van hun vak en de toewijding die nodig is om dergelijke rollen tot leven te brengen.
